• Accueil
  • > Catéchèse
  • > Vrijdag van de Derde Week van de Gewone Tijd – Oneven Jaar van de Eerlijke

Vrijdag van de Derde Week van de Gewone Tijd – Oneven Jaar van de Eerlijke

Posté par diaconos le 29 janvier 2021

De man die het zaad in de grond zaait, of hij slaapt of opstaat, het zaad groeit, hij weet niet hoe

Prière sur la parabole du semeur | Notre-Dame des 3 Vallées

Parabel van de zaaier

# Jezus vergeleek het Koninkrijk der Hemelen met een korenveld, om ons duidelijk te maken dat er iets kleins en verborgens in ons is gezaaid dat een onbedwingbare levenskracht heeft. Ondanks alle obstakels zal het zaad groeien en de vrucht rijpen. Deze vrucht zal alleen goed zijn als het land van het leven wordt bebouwd volgens de wil van God. Jezus waarschuwt ons dat nadat het zaaien gedaan was, terwijl de mensen sliepen », Zijn vijand tussenbeide kwam en het onkruid zaaide.

Dit betekent dat wij bereid moeten zijn de genade die wij op de dag van ons doopsel hebben ontvangen, te bewaren door ons geloof te blijven koesteren in de Heer die verhindert dat het kwaad wortel schiet. De leer van de gelijkenis is tweeledig: het kwaad dat in de wereld bestaat, komt niet van God, maar van de duivel, die ‘s nachts het onkruid zaait. Deze vijand is listig; hij heeft kwaad gezaaid te midden van goed, zodat het ons onmogelijk is ze duidelijk te scheiden; maar God zal daartoe uiteindelijk in staat zijn. De tegenstelling tussen het ongeduld van de knechten en het geduldige wachten van de eigenaar van het veld vertegenwoordigt God. God, daarentegen, weet hoe hij moet wachten. Hij kijkt in het veld van ieders leven met geduld en barmhartigheid.

lwf0003web.gif

Uit het evangelie van Jezus Christus volgens Marcus

Jezus zeide toen tot de menigte: Het Koninkrijk Gods is gelijk aan een man, die zaad zaait : nacht en dag, of hij slaapt of opstaat, het zaad ontkiemt en groeit, hij weet niet hoe. Uit zichzelf brengt de aarde eerst gras voort, dan de aar, en dan tarwe in de aar.
En zodra de tarwe rijp is, steekt hij er de sikkel in, want de tijd van de oogst is gekomen. « En hij zei : « Waarmee zullen wij het koninkrijk van God vergelijken ? Met welke gelijkenis kunnen we het voorstellen ? Hij is als een mosterdzaadje: wanneer je het in de grond zaait, is het het kleinste van alle zaadjes.
Maar wanneer het gezaaid is, groeit het en overtreft alle plantaardige planten ; en het spreidt lange takken uit, zodat de vogels van de lucht hun nesten in zijn schaduw kunnen maken. »  Door middel van vele gelijkenissen verkondigde Jezus hun het Woord, voor zover zij in staat waren het te horen. Hij zei niets tot hen zonder gelijkenis, maar hij legde alles in het bijzonder uit aan zijn discipelen. (Mc 4, 26-34)

Parabel van de Zaaier

Na de bovengenoemde vermaningen, waartoe de gelijkenis van de zaaier aanleiding gaf, hervatte Jezus zijn onderricht met andere gelijkenissen. Degene die we hier vinden, is alleen door Marcus voor ons bewaard gebleven. Het vertoont enige gelijkenis met het volgende. Maar er is veel fantasie voor nodig om te beweren dat het slechts een verkorte weergave is van de gelijkenis van de kafjes, en dat die daarom niet op deze plaats gesproken kan zijn. Men moet eerst trachten de details van het verhaal te begrijpen, alvorens de religieuze betekenis ervan te verklaren.

De zaaier in kwestie heeft eerst geploegd en daarna het zaad in de grond geworpen. Hij kan met vertrouwen de resultaten afwachten; want hij wist uit ervaring dat het zaad ontkiemde en groeide, hoewel hij zelf in het geheel niet wist hoe. Deze manier van ontkiemen en groeien is zelfs vandaag nog verborgen voor de wetenschap, want alle leven is een mysterie.

Uit zichzelf, zonder dat iemand zich er iets van aantrekt of zich er zorgen over maakt; want de Schepper heeft tussen de aarde en het zaad een intieme, mysterieuze relatie tot stand gebracht die leven en groei voortbrengt. Dit sluit de hemelse regens en de invloed van de zon niet uit, maar vereist ze integendeel. (Bengel) Deze zinnen geven de ontwikkeling goed weer: gras, dan de aar, dan de tarwe. Toen de vrucht rijp was, stak hij er onmiddellijk de sikkel in om de vrucht van zijn arbeid te verzamelen.

Wat is nu de gedachte van deze parabel ?

Het stelt ons morele feiten voor, ervaringen die zich voordoen in het koninkrijk Gods, hetzij in zijn algemeenheid, hetzij in elke afzonderlijke ziel. Het zaad is, zoals in de vorige gelijkenis, het woord van God. Zij bezit in zich een levenskracht die haar in staat stelt spontaan vrucht te dragen.

Tussen dit goddelijk woord en de menselijke ziel bestaat dezelfde affiniteit als tussen de aarde en het zaad, zodat de harmonische werking van het woord en de ziel uit zichzelf, zonder enige hulp van degene die het zaad heeft gezaaid, en zonder dat deze weet hoe dit geheimzinnige werk wordt volbracht, de wedergeboorte, de heiliging, alle vruchten van het nieuwe leven voortbrengt.

Een secundair punt van vergelijking is de langzame, geleidelijke maar zekere groei van het goddelijke leven, tot zijn volmaaktheid. Daartoe is tijd nodig, zonder welke niets tot rijpheid komt.

Deze gelijkenis leert ons geduld, net zoals de gelijkenis van het onkruid verdraagzaamheid leert. (De Wette)

Jezus wist dat, ondanks alle hindernissen die zijn woord in de wereld tegenkwam, de dag van de oogst zal komen. Hijzelf zal de sikkel zenden en zei dat de maaiers de engelen zijn : « De vijand die gezaaid heeft is de duivel; de oogst is het einde van de wereld; de maaiers zijn de engelen » (Mt 13, 39).

De plant kreeg grote takken, die de vogels uitnodigden om er hun toevlucht te komen zoeken, en zij kwamen er in de schaduw van wonen, die hun beschutting en koelte bood. De drie evangeliën hebben deze uitdrukking  : de vogels van de hemel.

Door middel van vele gelijksoortige gelijkenissen verkondigde Jezus hun het woord, zoals zij konden horen. Deze aanwijzing bracht het verslag van Marcus in overeenstemming met dat van Mattheüs, hoewel eerstgenoemde niet alle gelijkenissen vermeldde die laatstgenoemde voor ons bewaarde. Zoals zij konden horen, niet alleen begrijpen door hun verstand, maar ook ontvangen door de geneigdheid van hun hart: « Ik heb u nog vele dingen te zeggen, maar voorlopig kunt gij ze niet verdragen. « (Joh 16, 12).

Veel van Jezus’ toehoorders waren niet in staat de geestelijke betekenis van zijn gelijkenissen te begrijpen; zij behielden tenminste het uiterlijke verhaal en waren later in staat de daarin vervatte waarheid te ontdekken. Aanvankelijk begrepen de discipelen zelf Jezus slechts zeer gebrekkig, want hij moest het hun allemaal uitleggen.

Diaken Michel Houyoux

Schrijf een commentaar onder het artikel

Links naar andere christelijke websites

◊ Godsdientklas.be : klik hier om het artikel te lezen →   De parabel van de zaaier

◊  Kerk.net : klik hier om het artikel te lezen → De parabel van de zaaier

De parabel van de zaaier

Image de prévisualisation YouTube

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Vous pouvez utiliser ces balises et attributs HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS