De Vierde Zondag van de Vasten

Posté par diaconos le 11 mars 2021

God zond zijn Zoon opdat de wereld door hem gered zou worden

De Vierde Zondag van de Vasten dans Carême

# Deze zondag staat tegenwoordig ook bekend als Moederzondag, Zondag van de Verfrissing, Midden Vastenzondag (in het Frans mi-carême) en Rozenzondag (ofwel omdat de gouden roos (die door pausen naar katholieke vorsten werd gestuurd) in deze tijd werd gezegend, ofwel omdat het gebruik van rozekleurige (in plaats van violette) gewaden op deze dag was toegestaan). Historisch gezien werd deze dag ook wel « de zondag van de vijf broden » genoemd, naar het verhaal van het wonder van de broden en de vissen.

Vóór de invoering van de moderne « gemeenschappelijke lectionaria » was dit verhaal de traditionele evangelielezing voor deze zondag in rooms-katholieke, lutherse, anglicaanse en oud-katholieke kerken. De stationskerk in Rome voor deze dag was Santa Croce in Gerusalemme, een van de zeven voornaamste basilieken; de Gouden Roos, die door pausen naar katholieke vorsten werd gezonden, werd op deze tijd gezegend en om die reden werd de dag soms Dominica de Rosa genoemd. In rooms-katholieke, anglicaanse, lutherse en oud-katholieke kerken mogen bloemen op het hoofdaltaar staan en mag het orgel als solo-instrument worden bespeeld.

# Mozes, de eerste profeet van het jodendom, is de belangrijkste figuur in de Hebreeuwse Bijbel. Hij ontving de Wet voor het jodendom, was de voorloper van Jezus Christus voor het christendom en ging vooraf aan de profeet Mohammed voor de islam. Voor de joodse en christelijke monotheïstische tradities is Mozes de goddelijk geïnspireerde auteur van de Pentateuch, dat wil zeggen, van de eerste vijf boeken van de Bijbel, boeken die de joodse Torah vormen en in beide godsdiensten de « Wet van Mozes » worden genoemd. Mozes schreef ook « onder het dictaat van God » de Decaloog en een hele reeks religieuze, sociale en spijswetten.

Naast dit idee van een Mozaïsch geschrift onder Gods dictaat, bekend als de « Geschreven Torah », schrijven de rabbijnen aan Mozes ook de « Mondelinge Torah » toe, dat wil zeggen de commentaren op de Wet die in de Misjnah zijn gecodificeerd. In de Islam is Mozes – onder de naam Musa – de profeet die het meest aanwezig is in de Koran, hij wordt er zesendertig maal geciteerd. Hij is een van de « grote profeten », die beschouwd wordt als een van de boodschappers die door Allah gezonden zijn en hij kondigt de profeet Mohammed aan. De mozaïekverhalen van de Koran verwijzen naar de Pentateuch en de Aggada, maar bieden ook originele episodes, waarbij de nadruk wordt gelegd op het parallellisme tussen Mohammed en Mozes.

lwf0003web.gif

Uit het Evangelie van Jezus Christus volgens de Heilige Johannes

In die tijd zei Jezus tegen Nicodemus: « Zoals de bronzen slang door Mozes in de woestijn werd opgeheven, zo moet ook de Zoon des mensen worden opgeheven, opdat een ieder die gelooft, in Hem eeuwig leven heeft. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.

Want God heeft zijn Zoon in de wereld gezonden, niet om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door hem behouden zou worden. Wie in Hem gelooft, ontkomt aan het oordeel, en wie niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de naam van de enige Zoon van God. En het oordeel is dit: het licht is in de wereld gekomen, en de mensen verkozen de duisternis boven het licht, omdat hun werken slecht waren.

Wie kwaad doet, haat het licht; hij komt niet in het licht, opdat zijn werken niet verweten worden; maar wie waarheid doet, komt in het licht, opdat openbaar wordt, dat zijn werken in vereniging met God geschied zijn.  » (Joh. 3, 14-21).

Het was noodzakelijk, dat de Zoon des mensen zou worden opgewekt

Jezus trachtte Nicodemus in te wijden in de hemelse dingen, die alleen Hij kon openbaren. Om het mysterie van zijn verlossingswerk voor Nicodemus toegankelijk te maken, ontleende Jezus een prachtig symbool aan het Oude Testament, dat zijn gesprekspartner goed kende, en door het op zichzelf toe te passen, deed hij een zeer duidelijke voorspelling van zijn dood.

Het volk Israël, dat tegen God had gemopperd, werd gestraft met de verschrikkelijke gesel van brandende slangen, die de dood van velen van de schuldigen veroorzaakte. Toen kwam het berouwvolle volk, dat zijn zonde bekende, tot Mozes en smeekte hem voor hen te bemiddelen. In antwoord op zijn gebed werd de dienaar van God bevolen een bronzen slang op een paal op te richten, en allen die, Gods belofte gelovend, dit beeld van het kwaad waarvan zij het slachtoffer waren aanschouwden, werden genezen.

Op dezelfde wijze, voegde Jezus eraan toe, moest de Zoon des mensen worden opgeheven; eerst opgeheven aan het kruis, dat voor Hem de weg tot heerlijkheid zou worden. De betekenis van het woord « opgeheven worden » werd bevestigd door andere uitspraken van Jezus, en ook door het feit dat in de Aramese taal die hij sprak, de overeenkomstige term, die hij gebruikte, betekende: opgeheven worden op een paal, opgehangen of gekruisigd worden.

Het was noodzakelijk, zei Jezus: een heerlijke noodzakelijkheid, gebaseerd op de eeuwige barmhartigheid van God, op zijn raad die reeds was aangekondigd door de profetieën, die in vervulling zijn gegaan. Het doel van dit werk van Jezus’ liefde was gelijk aan dat wat in de woestijn voor de stervende Israëlieten werd bereikt: dat wie niet in zijn zonde omkomt, zoals de schuldigen in de woestijn omkwamen, het eeuwige leven moge hebben.

Dit laatste woord vinden we hier voor het eerst in het Evangelie. Het werd vele malen herhaald in de volgende. De gave van het eeuwige leven impliceert vergeving, verzoening met God, maar ook de deelname van de geredde ziel aan het leven van God zelf, onvergankelijk en gezegend leven.

God heeft zo liefgehad : deze liefde is het beginsel en de opperste bron van de verlossing. Hij heeft de wereld liefgehad, deze gevallen, zondige wereld, in opstand tegen Hem; Hij heeft onze gehele mensheid liefgehad, waarvoor Hij deze manifestatie van zijn liefde bestemd heeft. Hij heeft niet alleen zijn enige Zoon gezonden, maar ook datgene wat hem het dierbaarst was in de steek gelaten : « Wie zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar Hem voor ons allen overgegeven heeft, hoe zou Hij ons met Hem ook niet alle dingen kunnen geven?  « (Rom 8,  32).

Hij verlangt van ieder mens, opdat hij niet in zijn zonde en ellende zou omkomen, alleen dat hij al het vertrouwen van zijn hart op Hem stelt. Tenslotte opende Hij voor de ogen van deze gelovige de onmetelijke en gezegende vooruitzichten van het eeuwige leven. Het woord van de enige Zoon is eigen aan Johannes, maar waarom zou Jezus het niet gebruikt hebben, Hij die zichzelf zo vaak de Zoon noemt ?

Jezus bevestigde dat het doel van zijn komst in de wereld was om Gods eeuwige liefde te openbaren en niet om de wereld te oordelen. Het doel van deze liefde is zo universeel dat de hele wereld door Jezus Christus gered kon worden. Deze universaliteit van de verlossing wordt op de meest plechtige wijze uitgedrukt door de drievoudige herhaling van het woord wereld.

Maar Jezus, die het barmhartige doel van zijn komst verkondigde, loochende geenszins het Laatste Oordeel, dat Hem aan het einde der tijden is voorbehouden, en dat Hij op de plechtigste wijze aankondigde : « Verwondert u hierover niet, want het uur komt, dat allen, die in de graven zijn, zijn stem zullen horen en daaruit tevoorschijn komen. »

Het was noodzakelijk, zei Jezus: een heerlijke noodzakelijkheid, gebaseerd op de eeuwige barmhartigheid van God, op zijn raad die reeds was aangekondigd door de profetieën, die in vervulling zijn gegaan. Het doel van dit werk van Jezus’ liefde was gelijk aan dat wat in de woestijn voor de stervende Israëlieten werd bereikt: dat wie niet in zijn zonde omkomt, zoals de schuldigen in de woestijn omkwamen, het eeuwige leven moge hebben.

Jezus, die zojuist de verlossende liefde aan de hele wereld heeft geopenbaard, openbaart nu aan Nicodemus de aard van het ware oordeel. En ook deze openbaring is een volledige verandering van de heersende mening. Niet tussen Joden en heidenen, maar tussen gelovigen en ongelovigen, ongeacht hun nationaliteit, zal de scheidslijn worden overschreden. (Godet)

Aangezien de Zoon van God niet gekomen is om te oordelen maar om te redden, wordt hij die in Hem gelooft, die de goddelijke genade in Hem heeft omarmd, die zich aan Hem heeft overgegeven, niet geoordeeld. Het oordeel moet inderdaad door de waarheid in zijn geweten zijn uitgeoefend en hem tot bekering hebben gebracht, maar nu hij daarvan bevrijd is en ademt in de sfeer van goddelijke genade en liefde, heeft hij het getuigenis daarvan in zich : « Wie in de Zoon van God gelooft, heeft dit getuigenis in zich; wie God niet gelooft, maakt hem tot een leugenaar, omdat hij het getuigenis niet gelooft, dat God aan zijn Zoon gegeven heeft. « (1 Joh. 5, 10)

Jezus bevestigde dit door te verklaren dat de gelovige zelfs van het laatste oordeel bevrijd is : « Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie mijn woord hoort en gelooft in Hem die Mij gezonden heeft, die heeft eeuwig leven en komt niet in het oordeel, maar is overgegaan van de dood in het leven. (Joh. 5, 24), waar hij alleen zal verschijnen om zijn gemoedstoestand aan het licht te zien gebracht.

Jezus heeft gezegd : « Wie niet gelooft, wie volhardt in zijn ongeloof, die is reeds geoordeeld », alleen al door het feit dat de enige Zoon van God zich aan hem heeft voorgesteld, vol van genade en waarheid, en dat hij Hem heeft afgewezen door zijn hart voor Hem te sluiten. Hij blijft in zijn zonde, waaraan hij de zwaarste zonde, verachting van Gods barmhartigheid, heeft toegevoegd.

Wie in de Zoon van God gelooft, heeft dit getuigenis in zich; wie God niet gelooft, maakt hem tot een leugenaar, omdat hij het getuigenis niet gelooft dat God aan zijn Zoon gegeven heeft. Jezus drong nog dieper door in de ziel en ontdekte de aard en de oorzaak van het oordeel. Het is omdat het licht in de wereld is verschenen door de komst van Jezus, en in zijn aanwezigheid vindt in iedere ziel een beslissing, een crisis, een oordeel plaats: ofwel houdt zij van het licht en geeft zij zich over aan Hem die het doet schijnen, ofwel verkiest zij dwaling, leugen en kwaad, en neemt zij er haar toevlucht toe om zich over te geven aan haar werken, die slecht waren en dat nog steeds zijn.

Door Jezus te verwerpen oordeelt de mens over zichzelf. Het strengste onderzoek van zijn hele leven zou hem niet beter vinden. Wie slechte werken verricht of kwaad doet, heeft niet alleen een afkeer van het licht, maar haat het, omdat het de innige geneigdheden van zijn hart openbaart, beschuldigt en veroordeelt, en hij waakt ervoor om tot het licht te komen, d.w.z. tot Jezus te naderen; want hij weet dat zijn werken opnieuw ter sprake zouden worden gebracht, overtuigd van schuld, als in een rechtbank.

Heel anders is het voor hen die de waarheid beoefenen, de zedelijke waarheid, die in de geschriften van Johannes vaak bijna synoniem is met heiligheid, en die geheel het tegendeel is van slechte werken, of van het kwade. De waarheid doen betekent een volhardende inspanning leveren om je gedrag op te trekken tot de hoogte van je zedelijke kennis, om het ideaal van goedheid te verwezenlijken zoals het door je geweten wordt waargenomen. (Godet)

Wie zo handelt, komt tot het licht, nadert Jezus met vertrouwen, niet vrezend, maar verlangend, dat zijn werken openbaar worden. Hij heeft in zich het getuigenis dat zijn werken, zijn leven, de gezindheden van zijn hart in God zijn gemaakt, in gemeenschap met Hem, in overeenstemming met zijn geest en zijn wil.

Diaken Michel Houyoux

Schrijf een commentaar onder het artikel

Links naar andere christelijke websites

◊ Kerk. net : clik hier om het artikel te lesen → VIERDE ZONDAG VAN DE VASTEN

◊ Het Katolieke Geloof : clik hier om het artikel te lesen → De Vierde Zondag van de VASTEN

   Jan Steenhouwer : Vasten vierde zondag

Image de prévisualisation YouTube

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Vous pouvez utiliser ces balises et attributs HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS