• Accueil
  • > Archives pour le Samedi 13 mars 2021

Zaterdag van de Derde Week van de Veertigdagentijd

Posté par diaconos le 13 mars 2021

De tollenaar was een rechtvaardig man geworden, in plaats van de andere

Audience du Pape : quelle miséricorde chez le pharisien?, le site de  L'Homme Nouveau

Parabel van de farizeeër en de tollenaar

# De farizeeër en de tollenaar is een parabel die Jezus Christus in het evangelie volgens Lucas heeft verteld. Het behandelt de onderwerpen rechtvaardigheid en nederigheid. Op het gebied van de bijbelse exegese maakt het deel uit van het Sondergut van dit Evangelie. Voor de Kerkarts Johannes Chrysostom, in zijn homilie nr. 2 over de bekering, zijn rechtvaardigheid en nederigheid de twee waarden die Jezus Christus in deze parabel verdedigt.

De aartsbisschop stelt zich kritisch op tegenover de farizeeër en roept uit: « Ellendig zijt gij, gij die het waagt een oordeel over de aarde uit te spreken… Hebt gij het nog nodig deze tollenaar te veroordelen… Hoe zelfvoldaan zijn uw woorden!.. Waarom geeft gij blijk van zulk een hoogmoed? « . Johannes Chrysostom concludeert: « En omdat hij (de tollenaar) nederigheid toonde, werd hij (de tollenaar) gerechtvaardigd… (en) de tollenaar ging weg, zijn hart vernieuwd met een nieuw-gevonden rechtvaardigheid… ».

De zondag van de farizeeër en de tollenaar is een feest van de orthodoxe kerken en de katholieke kerken van de Byzantijnse ritus dat tien weken voor Pasen plaatsvindt en het begin markeert van de liturgische paascyclus van de orthodoxe ritus. De gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar viert nederigheid, openheid voor anderen en voor goddelijke genade; het begint de periode van de kleine vastentijd.

                                                                                                    lwf0003web.gif

Uit het evangelie van Jezus Christus volgens de heilige Lucas

In die tijd vertelde Jezus de volgende gelijkenis aan sommigen die ervan overtuigd waren dat zij rechtvaardig waren en anderen verachtten: « Twee mannen gingen naar de tempel om te bidden. De ene was een Farizeeër, en de andere een tollenaar. De Farizeeër stond op en bad tot zichzelf : « God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen – zij zijn dieven, onrechtvaardigen, echtbrekers, of zoals deze tollenaar. Ik vast twee keer per week en betaal een tiende van wat ik verdien. » De tollenaar daarentegen stond op een afstand en durfde zelfs zijn ogen niet naar de hemel op te heffen; maar hij sloeg zich op de borst en zei : « Mijn God, wees de zondaar die ik ben gunstig gezind ! »
Ik verklaar u, toen de laatste tot zijn huis kwam, was hij het, die een rechtvaardig man was geworden, in plaats van de andere. Wie zich verheft, zal vernederd worden; wie zich vernedert, zal verheven worden. « (Lc 18, 9-14)

Parabel van de farizeeër en de tollenaar

Jezus vertelde een gelijkenis aan mannen die zichzelf rechtvaardig achtten en anderen verachtten : Een Farizeeër en een tollenaar gingen naar de tempel om te bidden. De farizeeër, die vol vertrouwen naar voren kwam, dankte God eerst voor al het kwade dat hij niet had gedaan, en daarna voor al het goede dat hij had gedaan.

Jezus bracht deze twee mannen, wier zedelijke gezindheid zich aan de twee uitersten van het godsdienstige leven bevond, met elkaar in contact en deed hen hun gedachten duidelijk uitspreken. Bij geen enkele gelegenheid openbaarde de man duidelijker wat zijn hart vervulde dan in het gebed.

De zondaar toonde door zijn houding dat hij diep verootmoedigd was voor God, en bad aldus: Hij bad: « O God, wees mij zondaar genadig ! « Waarop Jezus zei dat deze gerechtvaardigd was voor God en niet die ene. Want een ieder die zichzelf verheft, zal vernederd worden. »

Deze gelijkenis, eigen aan Lukas, had geen duidelijk verband met de leer in deze gelijkenis. Het werd uitgelokt door een of andere uiting van eigengerechtigheid die de aandacht trok van Jezus en degenen om hem heen.

De Farizeeër, die zichzelf wilde beoordelen, nam als maatstaf niet de wet van God, maar de rest van de mensen; en deze mensen overdreef hij tot op het punt van laster, want zij waren niet allen zoals hij hen beschreef. Tenslotte drukte zijn laatste woord diepe minachting uit voor de zondaar. De Farizeeër maakte twee klassen van mensen : in de ene wierp hij het gehele menselijke geslacht; in de andere, de betere, bezette hij het alleen. (Bengel)

Tweemaal per week vasten (maandag en donderdag) en tienden geven van al zijn inkomsten, was de plicht van iedere Israëliet. De Farizeeër vervulde het, maar hij maakte het tot een titel van zijn eigen gerechtigheid voor God en van heerlijkheid voor de mensen. Hij ging naar de tempel om te bidden en vroeg om niets. Zijn gebed bestond uit een opsomming van eerst het kwade dat hij niet deed en daarna het goede dat hij wel deed; maar dit alles werd beschouwd als louter uiterlijke handelingen, waarbij noch geweten noch hart aanwezig waren.

Alles aan deze zondaar toonde het diepste berouw over zijn zonden, zowel zijn houding als zijn woorden. Hij stond op een afstand van het heiligdom; hij durfde zelfs zijn ogen niet naar de hemel op te heffen, opdat hij zijn Rechter daar niet zou ontmoeten; hij sloeg zich op de borst in diepe droefheid. Wat zijn gebed betreft, het was een nederige belijdenis en een vurige smeekbede. Het gebruikte niet veel woorden, maar was een schreeuw van de ziel. Toen de zondaar terugkeerde, droeg hij in zijn hart de zoete verzekering van de vergeving van al zijn zonden, met de vrede van God.

Dit is een Hebreeuwse zinswending, gelijk aan een ontkenning, zoals Psalmen 118:8. Het is goed op Jehovah te vertrouwen in plaats van op de mens, in plaats van op de vorsten; dat wil zeggen, het is niet goed op de mens, op de vorsten te vertrouwen.  (Luther)

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke websites

Kerk en Geloof : klik hier om het artikel te lesen →  Zaterdag van de derde week in de veertigdagentijd

◊ Dionysius Parochie : klik hier om het artikel te lesen →  3e week in de veertigdagentijd, zaterdag

    Meditatie Derde zondag van de Veertigdagentijd

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Carême, Catéchèse, comportements, Page jeunesse, Religion | Pas de Commentaire »

Samedi de la troisième Semaine de Carême

Posté par diaconos le 13 mars 2021

Le publicain était devenu un homme juste, plutôt que l’autre

Audience du Pape : quelle miséricorde chez le pharisien?, le site de  L'Homme Nouveau

Parabole du pharisien et du publicain

# Le Pharisien et le Publicain est une parabole transmise par Jésus-Christ dans l’Évangile selon Luc. Elle aborde les sujets de la justice et de l’humilité. Dans le domaine de l’exégèse biblique, elle fait partie du Sondergut de cet évangile. Pour le docteur de l’ÉgliseJean Chrysostome, dans son homélie n°2 sur la conversion, justice et humilité sont les deux valeurs défendues par Jésus-Christ dans cette parabole. L’archevêque se place en personne critique envers le pharisien et clame : « Misérable sois-tu, toi qui oses porter un jugement sur la terre… As-tu encore besoin de condamner ce publicain… Que de suffisance dans ces paroles !… Pourquoi manifester un tel orgueil ? ». Jean Chrysostome conclut : « Et, pour avoir fait preuve d’humilité, il (le publicain) a été justifié… (et) le publicain s’en allait, le cœur renouvelé d’une justice retrouvée… » .

Le dimanche du Pharisien et du Publicain est une célébration des Églises orthodoxes et Églises catholiques de rite byzantin qui a lieu dix semaines avant Pâques et marque le débute du cycle liturgique pascal du rite orthodoxe La parabole du Pharisien et du Publicain célèbre l’humilité, l’ouverture aux autres et à la Grâce divine ; elle débute la période du petit carême.

lwf0003web.gif

De l’Évangile de Jésus Christ selon saint Luc

En ce temps-là, à l’adresse de certains qui étaient convaincus d’être justes et qui méprisaient les autres, Jésus dit la parabole que voici : « Deux hommes montèrent au Temple pour prier. L’un était pharisien, et l’autre, publicain (c’est-à-dire un collecteur d’impôts). Le pharisien se tenait debout et priait en lui-même : “Mon Dieu, je te rends grâce parce que je ne suis pas comme les autres hommes – ils sont voleurs, injustes, adultères, ou encore comme ce publicain.
Je jeûne deux fois par semaine et je verse le dixième de tout ce que je gagne.” Le publicain, lui, se tenait à distance et n’osait même pas lever les yeux vers le ciel ; mais il se frappait la poitrine, en disant : “Mon Dieu, montre-toi favorable au pécheur que je suis !”
Je vous le déclare : quand ce dernier redescendit dans sa maison, c’est lui qui était devenu un homme juste, plutôt que l’autre. Qui s’élève sera abaissé ; qui s’abaisse sera élevé. » (Lc 18, 9-14)

Parabole du pharisien et du publicain

Jésus proposa une parabole à quelques hommes qui s’estimèrent justes et qui méprisèrent les autres : Un pharisien et un péager montèrent au temple pour prier. Le pharisien, se présentant avec assurance, rendit grâces à Dieu, d’abord de tout le mal qu’il ne fit pas, puis de tout le bien qu’il fit.

Jésus mit en présence ces deux hommes dont les dispositions morales furent aux deux pôles extrêmes de la vie religieuse, et leur fit exprimer clairement leurs pensées. En aucune occasion l’homme ne révéla plus distinctement ce qui remplit son cœur que dans la prière.

Le péager montra par son attitude qu’il fut profondément humilié devant Dieu, et pria ainsi : « Ô Dieu ! sois apaisé envers moi qui suis pécheur ! » Sur quoi Jésus déclara que celui-ci fut justifié devant Dieu et non pas celui-là. Car quiconque s’élève sera abaissé.

Cette parabole, particulière à Luc fut sans relation apparente avec l’enseignement renfermé dans celle-ci. Elle fut provoquée par quelque manifestation de propre justice qui attira l’attention de Jésus et de son entourage.

 Le pharisien, voulant se juger, prit  pour mesure, non pas la loi de Dieu, mais le reste des hommes ; et ces hommes, il exagéra leurs vices jusqu’à la calomnie, car ils ne furent pas tous comme il les décrivit. Enfin, son dernier mot exprima un profond mépris pour le péager. Le pharisien fit deux classes d’hommes : dans l’une il jeta tout le genre humain ; l’autre, la meilleure, il l’occupa tout seul. (Bengel)

Jeûner deux fois la semaine (le lundi et le jeudi), et donner la dîme de tous ses revenus, tel fut le devoir de tout Israélite. Le pharisien l’eut rempli, mais il s’en fit un titre de propre justice devant Dieu et de gloire devant les hommes. Il alla au temple pour prier et il ne demanda rien rien. Sa prière consista à énumérer d’abord le mal qu’il ne fit pas, puis le bien qu’il fit ; mais tout cela considéré dans des actes purement extérieurs, dans lesquels ni la conscience ni le cœur ne furent présents.

Tout, dans ce péager, dénota la plus profonde repentance de ses péchés, son attitude aussi bien que ses paroles. Il se tint à distance du sanctuaire ; il n’osa pas même lever ses regards vers le ciel, de peur d’y rencontrer son Juge ; il se frappa la poitrine, en signe de profonde douleur. Quant à sa prière, elle fut une humble confession et une ardente supplication. Elle n’usa pas de beaucoup de paroles, elle fut un cri de l’âme. Le péager, en s’en retournant, emporta dans son cœur la douce assurance du pardon de tous ses péchés, avec la paix de Dieu.

C’est une tournure hébraïque, équivalant à une négation, comme Psaumes 118.8. Il est bon de se confier en l’Éternel plutôt que dans l’homme, plutôt que dans les princes, c’est-à-dire qu’il n’est pas bon de se confier en l’homme, dans les princes.  (Luther)

Diacre Michel Houyoux

Complément

◊ Diacre Michel Houyoux : cliquez ici pour lire l’article →  Quiconque s’élève sera abaissé ; et qui s’abaisse sera élevé

Liens avec d’autres sites web chrétiens

◊ Hiéromoine A.S. : cliquez ici pour lire l’article → Homélie pour le samedi de la troisième semaine du Carême

◊ Séminaire orthodoxe russe en France  : cliquez ici pour lire l’article → Homélie pour le samedi de la troisième semaine du Carême

   Père Michel Marie Zanotti Sorkine : « La parabole du publicain et du phar « 

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Carême, Catéchèse, comportements, Histoire, Homélies, Page jeunesse, Religion | Pas de Commentaire »

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS