Twaalfde Zondag in de Gewone Tijd – Jaar B

Posté par diaconos le 18 juin 2021

Wie is het dat zelfs de wind en de zee hem gehoorzamen ?

.# Het stillen van de storm is een wonder toegeschreven aan Jezus Christus. Het wordt in alle drie de synoptische evangeliën genoemd. Het is een symbool van Christus die vrede komt brengen aan een mensheid die gevangen zit in de stormachtige golven van het leven. Deze episode zou zich hebben afgespeeld bij het Meer van Galilea, of het Meer van Tiberias, of het Meer van Galilea, of het Meer van Kinneret.

Réveillé, il menaça le vent et dit à la mer : « Silence, tais- toi ! » Le vent tomba, et il se fit un grand calme

Het is een zoetwatermeer met een oppervlakte van 160 km2 in het noordoosten van Israël tussen de Golanhoogte en de Galilea. Christus slapend in een storm, is een olieverf op doek, 51 × 61 cm, van Eugene Delacroix, ca. 1853, in het Metropolitan Museum of Art, New York.

Delacroix schilderde tenminste zes versies van deze passage uit het Nieuwe Testament: wakker gemaakt door zijn geschrokken discipelen, berispt Christus hen voor hun gebrek aan vertrouwen in de Voorzienigheid.

Deze episode wordt het wonder van de kalmering van de storm genoemd. Het Meer van Galilea of Meer van Tiberias, ook het Meer van Galilea of Kinneret genoemd, is een zoetwatermeer met een oppervlakte van 160 vierkante kilometer in het noordoosten van Israël tussen de Golanhoogte en Galilea. In de vroege werken is het zeegezicht belangrijker; in latere werken, zoals hier, is de boot van Christus belangrijker.

Een ander werk uit dezelfde periode, met een vergelijkbare compositie, olieverf op doek, 46 × 54 cm, bevindt zich in het Portland Art Museum. Een ander uitzicht, verder weg, is in het Walters Art Museum. Dit is ook een olieverf op doek, 60 × 73 cm, uit 1854.

# Het tot bedaren brengen van de storm is één van Jezus’ wonderen in de Evangeliën, waarvan melding wordt gemaakt in Mattheüs 8:23-27, Marcus 4:35-41, en Lucas 8:22-25 (de Synoptische Evangeliën). Deze episode is te onderscheiden van Jezus’ wandeling over het water, waarbij ook een boot op het meer betrokken is en die later in het verhaal voorkomt. Volgens de Evangeliën liepen Jezus en zijn discipelen op een avond in een bootje op het Meer van Galilea.

Plotseling stak er een hevige storm op en de golven sloegen over de boot heen, waardoor die bijna overspoeld werd. Jezus lag te slapen op een kussen in de achtersteven van de boot, en de discipelen maakten hem wakker en vroegen: « Meester, kan het U niet schelen dat wij verdrinken? Het evangelie van Marcus zegt dan: « Hij werd wakker, bedreigde de wind en zei tegen de zee: Stilte! Wees stil!  « Toen ging de wind liggen, en er heerste een doodse kalmte. Hij zei tegen hen: « Waarom zijn jullie bang? Hebt gij nog steeds geen geloof? « En zij waren vervuld van grote vrees en zeiden tot elkaar,

« Wie is dit dan, dat zelfs de wind en de zee hem gehoorzamen?  « Auteur Michael Keene merkte op dat het Meer van Galilea bekend stond om zijn plotselinge en hevige stormen en dat de Joden landbewoners waren die zich over het algemeen niet op hun gemak voelden op zee, vooral omdat zij geloofden dat de zee vol zat met angstaanjagende wezens. De Preekstoelcommentaar schrijft deze plotselinge stormen toe aan winden die hun oorsprong vinden op de toppen van de berg Hermon in het Antilibanongebergte in het noorden.

De Anglicaanse geestelijke John Clowes merkte op dat Jezus niet verbaasd was over de vraag: « Waarom zijn jullie zo bang? ». De Anglicaanse geestelijke John Clowes merkte op dat Jezus, door te vragen « Waarom zijt gij zo bang? « vroeg hen om in hun eigen geest de oorzaak en oorsprong van angst te zoeken, zodat zij zouden beseffen dat alle angst zijn wortels heeft in natuurlijke affecties en gedachten, gescheiden van geestelijke affecties en gedachten. En door te vragen: « Hebt gij nog geen geloof? « Jezus wees duidelijk op een tekortkoming in hun geestelijke principes. Clowes merkte verder op dat Jezus met deze laatste vraag klaarblijkelijk zijn discipelen, en via hen alle toekomstige generaties van de mensheid, leerde dat angst het blijvende resultaat is van het ontbreken van hemelse beginselen in de menselijke geest.

lwf0003web.gif

Uit het evangelie van Marcus

35 Toen het die dag avond werd, zei hij tegen zijn leerlingen: « Laten we naar de overkant gaan. « 36 Zij verlieten de menigte en namen Jezus, zoals hij was, in de boot, en andere boten begeleidden hem. 37 Een hevige storm stak op. De golven sloegen tegen de boot, zodat die al vol was. 38 Hij sliep achterin op het kussen. De discipelen wekten hem en zeiden : « Meester, wij zijn verloren; kan het U niet schelen ? « 

39 Toen hij wakker werd, bedreigde hij de wind en zei tegen de zee: « Zwijg!  « De wind ging liggen en er viel een grote stilte. 40 Jezus zei tot hen : « Waarom zijn jullie zo bang ? Heb je nog steeds geen geloof ? « 41 Zij waren zeer bevreesd en zeiden tot elkander : Wie is deze, dat zelfs de wind en de zee hem gehoorzamen ?   » (Marcus 4, 35-41)

We moeten niet bang zijn !

Die dag, toen het avond werd, zei Jezus tegen zijn leerlingen : « Laten we naar de overkant gaan » (Mc 4, 35). Dit was geen gewone dag, Petrus herinnerde het zich zijn hele leven. Het was avond, niet alleen de zoetheid van de vallende avond, maar ook het uur van alle gevaren, het uur van beproevingen (Mc. 14, 17). De andere oever, niet alleen de tegenoverliggende oever van het meer, maar die grote doortocht naar de andere oever die ieders bestemming is, de avond van zijn leven, en die zijn grote dag is, de dag van God waar alle andere dagen hem op voorbereiden.

U nodigt mij uit, Heer, om over te steken naar de andere oever, om mijn schroom te overwinnen, om de Blijde Boodschap van het Evangelie te verkondigen, om mij ten dienste te stellen van mijn broeders, om mijn slechte gewoonten te doorbreken. Bij het oversteken van het Meer van Galilea, viel Jezus in slaap achter in de boot. De wind stak op en wakkerde zo aan, dat hun boot dreigde te zinken : « Er stak een hevige storm op, met golven die over de boot sloegen, zodat deze reeds vol water liep.  « (Mk 4, 37)

De Zee van Tiberias is beroemd om haar onverwachte en hevige stormen die neerkomen vanaf de Golan Hoogvlakte. Maar je hoeft niet op zee te zijn om de stormen te ervaren. Alle talen van de wereld gebruiken dit woord om te verwijzen naar de plotse beproeving die iemand overkomt : spot, ongeval, mislukking en terugval, angst om zijn baan te verliezen, een ernstige ziekte gediagnosticeerd….

Zijn metgezellen wekten hem en riepen uit : « Wij zijn verloren, kan het u niet schelen ?   « (Markus 4, 38b) Dit is een prachtig gebed om te bidden in onze tijden van beproeving. Wat zijn mijn stormen ? Zal God hen kalmeren ? U lijkt te slapen Heer, ik worstel alleen, baart U dat geen zorgen ?

  »Gedreven naar de hemel, vielen zij in de afgrond, en werden ziek. In hun benauwdheid riepen zij tot de Here, en Hij bracht hen uit hun benauwdheid, Hij legde de storm het zwijgen op, Hij legde de golven het zwijgen op » (Ps 107, 26-29) Te midden van de storm herinnerde de Here Job eraan dat Hij de Here is die grenzen kan stellen en de trots van de golven kan stoppen. Toen boog Job in geloof.

De discipelen van Jezus, ervaren vissers, waren erg bang om te verdwalen. In werkelijkheid ontbrak het hun alleen aan geloof, d.w.z. aan het vertrouwen van de liefde, omdat zij Christus ongetwijfeld op onze eigen wijze hadden begrepen. (2e lezing) Het is niet zomaar een geloof dat onze innerlijke stormen tot rust brengt, het is het geloof in Jezus Christus, de gestorvene en opgestane. Jezus is dicht bij ons, onzichtbaar. Natuurlijk neemt Hij onze moeilijkheden niet weg, maar Hij geeft ons de innerlijke kracht om ze te dragen: « Waar het kwaad overvloeit, overvloeit mijn genade ».

Gedurende zijn hele leven heeft Jezus ons laten zien dat onze toestand Hem niet onverschillig laat. Hij belooft ons geluk. Onze tijd is kort, laten we dat niet vergeten. Laten we erop vertrouwen dat Jezus ons zal helpen om aan te meren in de haven van de eeuwigheid, waar de liefde met vreugde viert. De grote boodschap van dit evangelie is dat Jezus, temidden van de storm, bij ons is, bij zijn Kerk. Hij laat ons nooit in de steek, zelfs niet wanneer hij lijkt te slapen en onverschillig is voor wat er gebeurt.

Om ons te helpen dit te begrijpen, volgt hier een commentaar van de heilige Augustinus: « Wanneer wij zeggen dat God slaapt, zijn wij het die slapen; en wanneer wij zeggen dat God opstaat, zijn wij het die wakker worden. Inderdaad, de Heer sliep in de boot, en als die geschud werd, was dat omdat Jezus sliep. Je boot is je hart. En Jezus, in de boot, is het geloof in je hart. Indien gij uw geloof gedenkt, zal uw hart niet geschokt worden, maar indien gij uw geloof vergeet, valt Christus in slaap en dreigt gij schipbreuk te lijden… « 

Laten we niet aarzelen om Christus krachtig aan te roepen te midden van onze stormen. De discipelen deden dat. Laten we nooit twijfelen aan de aanwezigheid van de Heer, zelfs wanneer alles verkeerd gaat. Laten we vertrouwen ! Laten we niet bang zijn ! Laten wij dankzeggen aan de verrezen Heer die altijd aanwezig is in het hart van ons leven en onze stormen.

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke websites

◊ Dionisius Parochie : klick hier om het artikel te lesen → BIJBELLEZINGEN OP DE TWAALFDE ZONDAG DOOR HET JAAR B

◊Jesus stielt de storm  : klick hier om het artikel te lesen → Interpretatie

    Damiaan Denys – NIET BANG VOOR ANGST

Image de prévisualisation YouTube

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Vous pouvez utiliser ces balises et attributs HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS