Tweeëndertigste zondag in de gewone tijd – Jaar B

Posté par diaconos le 4 novembre 2021

Thirty-second Sunday in Ordinary Time - Year B   dans Catéchèse

Deze arme weduwe heeft meer in de schatkist gedaan dan alle anderen.

Het offer van de weduwe, ook bekend als het offer van de weduwe, is een episode uit Jezus’ bediening waarvan verslag wordt gedaan in het evangelie volgens Marcus en het evangelie volgens Lucas. De episode speelt zich af in de tempel in Jeruzalem. Nadat Jezus een scheldwoord heeft uitgesproken tegen de schriftgeleerden, die graag vereerd werden en « de huizen der weduwen » verslonden, komt er een arme weduwe aan en werpt twee munten in de tempelschat, die alles waren wat zij had.

Jezus zegt dat, hoewel het offer bescheiden lijkt, het toch groter is dan dat van alle anderen, omdat de anderen het overtollige hebben geofferd, terwijl de weduwe alles heeft geofferd wat zij had om van te leven. Als Jezus uit de tempel komt, voorspelt hij de vernietiging ervan. Volgens de bijbelgeleerde Alberto Maggi lijken Jezus’ woorden op het eerste gezicht een waardering voor het geloof en de godsdienstige toewijding van de weduwe, maar zijn zij in plaats daarvan een kritiek op het toenmalige joodse godsdienstige systeem, dat gebaseerd was op de tempelverering.

In het oude Israël werden weduwen, samen met wezen, beschouwd als de zwakste mensen omdat zij geen bescherming genoten; daarom bepaalde Deuteronomium dat een deel van de tempeloffers gebruikt moest worden om weduwen en wezen bij te staan. In de tijd van Jezus was de tempel echter een instelling geworden die de armen en zwakken uitbuitte, zodat een arme weduwe, in plaats van geholpen te worden door de tempeloffers, door de druk van de samenleving en de traditie gedwongen werd om alles wat zij had om van te leven aan de tempel te offeren. De aankondiging van de toekomstige vernietiging van de tempel sanctioneert de veroordeling ervan: het bouwwerk, dat een instrument van onderdrukking was geworden, is nu onherstelbaar geworden en voorbestemd om voorgoed te verdwijnen.

Uit het Evangelie volgens Marcus

38 In zijn onderricht zei hij : « Pas op voor de schriftgeleerden, die graag in mooie kleren rondlopen en die graag begroetingen houden op de openbare pleinen, 39 en ereplaatsen in de synagogen, en ereplaatsen bij diners. 40 Zij verslinden de bezittingen van de weduwen en bidden om het uiterlijk vertoon lang: zij zullen des te strenger geoordeeld worden. « 

Jezus zat in de tempel voor de schatkist en zag hoe de menigte haar geld inbracht. Veel rijke mensen legden grote sommen in. 42 Een arme weduwe kwam naar voren en legde er twee kleine munten in. 43 Jezus riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: « Voorwaar, ik zeg jullie: deze arme weduwe heeft meer in de schatkist gestort dan alle anderen. 44 Want zij hebben allen uit hun overvloed genomen, maar zij heeft uit haar armoede genomen; zij heeft er alles ingestopt wat zij had, alles wat zij had om van te leven. (Mk 12, 38-44)

 De kleren van de weduwe

De lange gewaden die de schriftgeleerden zo mooi vonden, de begroetingen die zij zochten in openbare gelegenheden, waren een zeker teken van de ijdelheid die voortkwam uit hun rang, beroep en sekte. Het feit dat zij de eerste plaatsen in de synagogen opeisten, evenals de eerste plaatsen bij de feesten, duidde op deze trots die zowel in de godsdienstige plechtigheden als in het burgerlijke leven wilde schitteren en overheersen.

Gezien de amfibie die aan de term « eten » verbonden zou zijn, zinspeelde Jezus op de weelderige maaltijden die de Farizeeën hadden opgediend in de huizen van deze vrouwen, die optraden als hun gewetensdirecteuren. Zij waren de Tartuffen van die tijd.

 Jezus zat voor de schatkist en observeerde wat de mensen erin stopten. Hij zag een arme weduwe die twee pites (kleine munten) gaf. Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei hun dat deze vrouw, die alles wat zij had om van te leven in de schatkist legde, meer gaf dan de anderen die hun overschot inlegden.

De schatkamer van de tempel bevond zich in de voorhof van de vrouwen en bestond volgens de rabbijnen uit dertien kisten of koffers, die trompetten werden genoemd vanwege hun instrumentachtige vorm. De eerste instelling van deze schatkamer wordt vermeld in 2 Koningen 12:9. Daar werden de vrije offergaven voor de tempel en de eredienst in bewaring gegeven.

 De arme weduwe had inderdaad meer in de schatkist gestort dan alle anderen, alles wel beschouwd; want hun offer was afkomstig van het overtollige, terwijl het hare afkomstig was van een armoede die Marcus met drie verschillende uitdrukkingen tracht te laten horen: van haar behoeftigheid, van haar gemis, van alles wat zij had, van al haar levensonderhoud.

De superioriteit van zijn offerande boven die van anderen lag in zijn motieven, waarvan Jezus de morele waarde begreep. Hij gaf geen aalmoezen, maar een geschenk voor de goddelijke verering, alleen geïnspireerd door de liefde voor God, aan wie hij zijn hart en zijn leven gaf, zijn liefde, zijn grenzeloos vertrouwen op God, aan wie hij de zorg toevertrouwde van een toekomst die absoluut van alles verstoken was.

Diaken Michel

Links naar andere christelijke websites

◊ Kerk in Herent : klik hier om het artikel te lesen → Tweeëndertigste zondag door het jaar (B)

◊  Kinderwoordienst : klik hier om het artikel te lesen →   Tweeëndertigste zondag door het jaar B

Christelijke film : « Hoe je de hedendaagse farizeeërs kunt onderscheiden »

Image de prévisualisation YouTube

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Vous pouvez utiliser ces balises et attributs HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS