Vierde Zondag van Advent in Jaar C

Posté par diaconos le 16 décembre 2021

Afficher l’image source

# De Aankondiging werd, voordat zij aan Maria werd gedaan, gedaan aan Sara, de vrouw van Abraham (Genesis 18:9-15) en aan de vrouw van Manoah, die Simson baarde. Evenzo werd Maria’s nicht Elisabeth zwanger ondanks haar hoge leeftijd (Lucas 1:5-25 & 57-80). Paul Verhoeven, lid van het Jesus Seminar, heeft gewezen op enkele inconsistenties in het Evangelie-verslag die, naar zijn mening, twijfel zouden moeten zaaien over het idee van een bovennatuurlijke conceptie van Jezus.

Als het wonder van de bevruchting door de Heilige Geest bekend was geweest bij Jezus’ ouders en broers, schreef Verhoeven, « zou het onbegrijpelijk zijn waarom later, toen Jezus exorcismes begon uit te voeren, zijn familie zich tegen hem verzette, dacht dat hij krankzinnig was en met geweld probeerde hem naar Nazareth te slepen. Het ongeloof van Jezus’ broers, dat in het evangelie van Johannes [Johannes, VII, 1-5] wordt belicht, is onbegrijpelijk als zij van het wonder van zijn ontvangenis wisten. .

In de Koran wordt de episode van de annunciatie in Soera 19, verzen 17-21 verteld. Volgens Guillaume Dye volgde de Koran het Evangelie van Jacobus, een christelijke apocriefe tekst uit de eerste eeuw. Deze bijbelse gebeurtenis wordt gevierd door katholieken en orthodoxen (de Annunciatie is een van de Twaalf Grote Feesten). De verjaardag van de Aankondiging, die volgens de christelijke traditie op 25 maart (negen maanden voor Kerstmis) wordt gevierd, valt samen met de sterfdag van Adam en van Jezus.

Als 25 maart op een zondag valt, wordt de viering verplaatst naar maandag 26 maart. En als 25 maart in de Goede Week of de Paasweek valt (d.w.z. als Pasen voor 2 april valt), dan wordt de Annunciatie verplaatst naar de tweede maandag na Pasen. De Annunciatie is een van de centrale mysteries van de christelijke eredienst. De Aankondiging is een van de centrale mysteries van de christelijke eredienst. Het is het moment waarop het goddelijke mens wordt: de engel Gabriël kondigt Maria haar nieuwe status als moeder van de Zoon van God aan, en legt haar uit dat zij een kind zal baren in haar schoot terwijl zij maagd blijft.

Dit is de oorsprong van het geloof in de maagdelijke ontvangenis, dat niet verward moet worden met het dogma van de onbevlekte ontvangenis, dat eigen is aan het katholicisme (het wordt door de meeste protestanten en orthodoxen uitdrukkelijk verworpen, terwijl het vaak aan het oordeel van hun respectieve kerken en gemeenschappen wordt overgelaten). Met andere woorden, zoals theologen hebben uitgelegd, een Joodse vrouw die onder de Wet van Mozes leeft, stemt ermee in degene ter wereld te brengen die zal sterven voor de zonden van de mensen, d.w.z. de Wet blijft weliswaar geldig, maar houdt op het essentiële theologische beginsel te zijn, en maakt plaats voor verlossing.

Uit jullie is degene voortgekomen die over Israël zou regeren

Zo zegt de Heer: Jij, Bethlehem Efratha, de kleinste van de clans van Juda, uit jou zal voor mij voortkomen degene die over Israël zal regeren. Zijn oorsprong gaat terug naar de oudheid, naar de dagen van weleer. Maar God zal zijn volk verlossen tot de dag, waarop zij die baren zal, en haar broeders, die overblijven, zich bij de zonen Israëls zullen voegen.

Hij zal opstaan en hun herder zijn door de kracht van de Heer, door de majesteit van de naam van de Heer, zijn God. Zij zullen in veiligheid vertoeven, want voortaan zal hij groot zijn tot in de verste uithoeken van de aarde, en hij zelf zal vrede zijn! (Mi 5, 1-4a)

Bethlehem, de geboorteplaats van Jezus

Bethlehem Efratha, de vruchtbare, is de oude naam van deze stad, die 8 kilometer ten zuiden van Jeruzalem ligt; Bethlehem, huis van brood, is de meer recente naam. Het laatste was reeds bekend in de tijd van de aartsvaders, maar het eerste werd nog later gebruikt. Beide namen verwijzen naar de grote vruchtbaarheid van de omliggende streek, die bedekt is met tarwevelden, wijngaarden en prachtige boomgaarden. Micha zet de twee namen naast elkaar, niet alleen om deze stad te onderscheiden van een andere stad met dezelfde naam, Bethlehem van Zebulun.

De profeet gebruikte de oude naam, gewijd door de herinneringen aan de patriarchale geschiedenis, die hij in herinnering riep, om meer breedte en plechtigheid aan het betoog te geven. Het idee was niet dat Bethlehem niet bij de duizenden hoorde. De term duizenden verwees naar de grote afdelingen, de takken van elke stam, die elk ongeveer duizend gezinshoofden hadden.

De woorden zullen voor mij voortkomen betekenen dat de verschijning van de Messias bedoeld is om Gods doeleinden te vervullen. Deze gedachte waarborgt de vervulling van de beloften die hem God aangingen. De term « komst » verwijst naar de geboorte van de Messias zoals die plaatsvond in Bethlehem, zoals de Joden tot in de tijd van Jezus altijd hebben erkend.

De rabbijnen betwistten deze betekenis pas vanaf de tijd van Jezus Christus, en alleen om het christendom het bewijs te ontnemen dat het aan de geboorte van Jezus in Bethlehem ontleende ten gunste van zijn messiaanse waardigheid.

Zij beweerden dat deze passage eenvoudigweg aankondigde dat de Messias uit de familie van David zou komen. Maar waarom drong de profeet Micha in dit geval zo nadrukkelijk aan op de plaats Bethlehem, aangezien de familie van David eeuwenlang en gedurende de gehele periode die David van de Messias scheidde, niet meer in Bethlehem woonde, maar in Jeruzalem? Waarom zou hij vooral zo aandringen op zijn nederigheid, een omstandigheid die van geen belang was, als de Messias er niet rechtstreeks uit voortkwam?

Micha zag in zijn geest de grote vorst van de toekomst komen, niet uit Sion, de koninklijke citadel van Jeruzalem, maar uit het arme dorp waar de eerste David door de Heer geroepen was om zijn kudde te verlaten en de troon te bestijgen. Dit is een kenmerk van gelijkenis met zijn grote voorvader. Maar het feit dat hij in Bethlehem werd geboren en niet in Jeruzalem, impliceerde dat de koninklijke familie bij zijn verschijnen was teruggekeerd naar de toestand van armoede en obscuriteit die eens de hunne was in Bethlehem.

De ongebruikelijke term heerser herinnert aan die van heerser; en de titel van Israëls heerser is tegengesteld aan die van Israëls rechter. De goddelijke glorie en grootsheid van de eerste stond in contrast met de vernederingen van de tweede.

De rabbijnen hebben deze betekenis pas betwist na Christus en om het christendom het bewijs te ontnemen dat het uit de geboorte van Jezus in Bethlehem putte ten gunste van zijn messiaanse waardigheid. Zij beweerden dat deze passage eenvoudigweg aankondigde dat de Messias uit de familie van David zou komen.

Waarom heeft de profeet Micha in dit geval aangedrongen op de plaats Bethlehem, aangezien eeuwenlang en gedurende de gehele periode tussen David en de Messias, de familie van David niet meer in Bethlehem woonde, maar in Jeruzalem? De pijn van de ballingschap was voor haar als het lijden van de geboorte van de Messias; de geboorte van het kind was het beeld van de komst van de Bevrijder, de vrucht van al deze pijn.

Het type van Rachel die Benjamin baarde, dat de profeet Micha zich herinnerde toen hij schreef en dat in herinnering werd gebracht door de naam Efratha; want Rachel was het symbool van de Israëlitische gemeenschap. De zonen van Israël wezen Juda aan, de koninklijke stam, die verbonden bleef aan het huis van David, tegenover het ontrouwe koninkrijk van de tien stammen. .

In de tijd van Micha was Juda het lichaam van de natie en vormde de kern van het herstelde volk, waarbij de andere stammen zich aansloten. Zo werd in de persoon van Jezus het model van David, zijn voorvader, verwezenlijkt toen hij, na over Juda te hebben geregeerd, zag dat alle stammen van Israël zich bij hem aansloten en hem als hun koning erkenden, zeggende: « Wij zijn uw gebeente en uw vlees » (2 Sm 5:1).

Jezus’ activiteit voor het welzijn van zijn volk, waarin hij zowel goddelijke kracht als zachtmoedigheid toonde. Het wordt beschreven als dat van een herder die zijn kudde voedt, een veel voorkomend type van koningschap: de herder staat op zijn staf en waakt over de kudde ; de kudde rust aan zijn voeten, veilig en gevrijwaard van aanvallen. (In de kracht… in de majesteit van de naam van de Heer.

Hij was bekleed met goddelijke kracht om zijn kudde te verdedigen tegen wolven en dieven; meer dan dat, hij was zo verenigd met God dat de volheid van goddelijke kracht en majesteit in hem straalde. Vrede vatte alle voordelen samen van Jezus’ heerschappij voor zijn nu verenigde volk. Hijzelf was die vrede, hij droeg haar in zich, hij was de bron ervan : « Hij is onze vrede. Vrede is altijd het teken van profetische beschrijvingen van Gods heerschappij.

Jezus’ bescherming van zijn volk tegen buitenlandse vijanden. Micha nam als type van de vijanden van de eindtijd het voor Israël meest geduchte volk van zijn tijd, degene die de macht van deze wereld vertegenwoordigde, vijandig tegenover God en zijn heerschappij: Assyrië. Zeven herders en acht prinsen : deze getallen zijn symbolisch: zeven is het getal van de volmaaktheid, het getal van de werken die God volbrengt; acht, dat verder gaat, wijst op een overvloed van krachten die verder gaat dan wat strikt noodzakelijk is voor de overwinning.

Deze vorm (zeven… acht…) is een imitatie van de soortgelijke vorm die Amos gebruikt om de overdaad aan zonden uit te drukken die Gods oordeel uitlokken: Voor drie misdaden van… en voor vier… (Am 1, 3) De herders zijn prinsen van het koninklijke ras, zoals de opperherder, de Messias; de prinsen waren leiders die uit het volk waren gekozen om met hen aan het hoofd tegen de vijand op te marcheren.

Gods volk weert niet slechts de aanvallen van de vijand af, maar achtervolgt hem tot in zijn eigen land en verovert het : Assur is aan hem onderworpen.

 Hij was bekleed met goddelijke kracht om zijn kudde te verdedigen tegen wolven en dieven ; meer dan dat, hij was zo verenigd met God dat de volheid van goddelijke kracht en majesteit door hem heen straalde. Vrede vatte alle voordelen samen van Jezus’ heerschappij voor zijn nu verenigde volk. Hijzelf was die vrede, hij droeg haar in zich, hij was de bron ervan: « Hij is onze vrede. Vrede is altijd het teken van profetische beschrijvingen van Gods heerschappij.

Jezus’ bescherming van zijn volk tegen buitenlandse vijanden. Micha nam als type van de vijanden van de eindtijd het voor Israël meest geduchte volk van zijn tijd, degene die de macht van deze wereld vertegenwoordigde, vijandig tegenover God en zijn heerschappij: Assyrië. Zeven herders en acht prinsen: deze getallen zijn symbolisch : zeven is het getal van de volmaaktheid, het getal van de werken die God volbrengt; acht, dat verder gaat, wijst op een overvloed van krachten die verder gaat dan wat strikt noodzakelijk is voor de overwinning.

Deze vorm (zeven… acht…) is een imitatie van de soortgelijke vorm die Amos gebruikt om de overdaad aan zonden uit te drukken die Gods oordeel uitlokken: Voor drie misdaden van… en voor vier… (Am 1, 3) De herders zijn prinsen van het koninklijke ras, zoals de opperherder, de Messias; de prinsen waren leiders die uit het volk waren gekozen om met hen aan het hoofd tegen de vijand op te marcheren.

Hij was bekleed met goddelijke kracht om zijn kudde te verdedigen tegen wolven en dieven; meer dan dat, hij was zo verenigd met God dat de volheid van goddelijke kracht en majesteit door hem heen straalde. Vrede vatte alle voordelen samen van Jezus’ heerschappij voor zijn nu verenigde volk. Hijzelf was die vrede, hij droeg haar in zich, hij was de bron ervan : « Hij is onze vrede. Vrede is altijd het teken van profetische beschrijvingen van Gods heerschappij.

Jezus’ bescherming van zijn volk tegen buitenlandse vijanden. Micha nam als type van de vijanden van de eindtijd het voor Israël meest geduchte volk van zijn tijd, degene die de macht van deze wereld vertegenwoordigde, vijandig tegenover God en zijn heerschappij: Assyrië. Zeven herders en acht prinsen: deze getallen zijn symbolisch : zeven is het getal van de volmaaktheid, het getal van de werken die God volbrengt; acht, dat verder gaat, wijst op een overvloed van krachten die verder gaat dan wat strikt noodzakelijk is voor de overwinning.

Hij was bekleed met goddelijke kracht om zijn kudde te verdedigen tegen wolven en dieven; meer dan dat, hij was zo verenigd met God dat de volheid van goddelijke kracht en majesteit door hem heen straalde. Vrede vatte alle voordelen samen van Jezus’ heerschappij voor zijn nu verenigde volk. Hijzelf was die vrede, hij droeg haar in zich, hij was de bron ervan: « Hij is onze vrede. Vrede is altijd het teken van profetische beschrijvingen van Gods heerschappij.

Jezus’ bescherming van zijn volk tegen buitenlandse vijanden. Micha nam als type van de vijanden van de eindtijd het voor Israël meest geduchte volk van zijn tijd, degene die de macht van deze wereld vertegenwoordigde, vijandig tegenover God en zijn heerschappij : Assyrië. Zeven herders en acht prinsen: deze getallen zijn symbolisch : zeven is het getal van de volmaaktheid, het getal van de werken die God volbrengt; acht, dat verder gaat, wijst op een overvloed van krachten die verder gaat dan wat strikt noodzakelijk is voor de overwinning.

Deze vorm (zeven… acht…) is een imitatie van de soortgelijke vorm die Amos gebruikt om de overdaad aan zonden uit te drukken die Gods oordeel uitlokken: Voor drie misdaden van… en voor vier… (Am 1, 3) De herders zijn prinsen van het koninklijke ras, zoals de opperherder, de Messias; de prinsen waren leiders die uit het volk waren gekozen om met hen aan het hoofd tegen de vijand op te marcheren.

Gods volk weert niet slechts de aanvallen van de vijand af, maar achtervolgt hem tot in zijn eigen land en verovert het: Assur is aan hem onderworpen. Zij zullen regeren (regeren). Het land van Nimrod : parallel aan het land van Ashur. Assyrië wordt hier het land van Nimrod genoemd, omdat hij de stichter was van de eerste universele monarchie (Babel), waarvan de Assyrische macht een van de takken was (Genesis 10:9-11). De naam Nimrod vertegenwoordigt beter dan enige andere de aardse macht in zijn oppositie tegen de heerschappij van God. De poorten verwijzen niet naar de grenzen van Ashur, maar naar de steden en burchten die het hart van het land vormen.

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke websites

◊ Preken Online : klik hier om het artikel te lesen → vierde zondag van de advent C-jaar

◊ MY  C. M. S.  : klik hier om het artikel te lesen →   Vierde zondag Advent C– My CMS

♥ Philippe de Coster : Bethlehem, geboorteplaats van Jezus

Image de prévisualisation YouTube

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Vous pouvez utiliser ces balises et attributs HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS