• Accueil
  • > Archives pour le Mardi 15 février 2022

Mardi de la sixième Semaine du Temps Ordinaire — Année C

Posté par diaconos le 15 février 2022

Mardi de la sixième Semaine du Temps Ordinaire — Année C dans Catéchèse

De l’Évangile de Jésus Christ selon Marc

   En ce temps-là, les disciples avaient oublié d’emporter des pains ; ils n’avaient qu’un seul pain avec eux dans la barque. Or Jésus leur faisait cette recommandation : «  Attention ! Prenez garde au levain des pharisiens et au levain d’Hérode !  »  Mais ils discutaient entre eux sur ce manque de pains. Jésus s’en rend compte et leur dit : « Pourquoi discutez-vous sur ce manque de pains ? Vous ne saisissez pas ? Vous ne comprenez pas encore ? Vous avez le cœur endurci ?

Vous avez des yeux et vous ne voyez pas, vous avez des oreilles et vous n’entendez pas ! Vous ne vous rappelez pas ?    Quand j’ai rompu les cinq pains pour cinq mille personnes, combien avez-vous ramassé de paniers pleins de morceaux ? «  Ils lui répondirent :  » Douze. »  –Et quand j’en ai rompu sept pour quatre mille, combien avez-vous rempli de corbeilles en ramassant les morceaux ?  » Ils lui répondirent : «  Sept »   Il leur disait : « Vous ne comprenez pas encore ? »

Prenez garde !

Les disciples oublièrent de prendre avec eux la petite provision de pain dont ils eurent besoin pour cette course au-delà du lac. Marc seul a noté ce détail, qui ne put provenir que d’un témoin oculaire, qu’ils n’eurent qu’un seul pain avec eux. Selon Marc, Jésus mit en garde ses disciples contre le levain des pharisiens et des sadducéens. Hérode Antipas partageait les principes des sadducéens.

Nullement ; car Jésus put fort bien, en mettant ses disciples en garde contre les principales tendances pernicieuses de son temps, mentionner aussi la plus pernicieuse de toutes, celle qui procédait la cour d’Hérode, de ce monde léger, corrompu, véritable levain qui ne fermenta que trop dans la masse de la nation, puisqu’il y eut tout un parti hostile à Jésus, qu’on désigna sous le nom d’Hérodiens : « Les pharisiens sortirent, et aussitôt ils se consultèrent avec les hérodiens sur les moyens de le faire périr.’ (Mc 3, 6)

Marc multiplia les termes d’un reproche bien mérité, que Matthieu exprima en un seul mot. Manque d’intelligence, endurcissement du cœur, oubli des plus grands miracles de lJésus, voilà ce que Jésus reprocha à ses disciples. Quelques traducteurs prirent ces dernières phrases comme des affirmations : « Ayant des yeux, vous ne voyez pas… »

Marc donna aux paroles de Jésus et des disciples la forme d’un vif dialogue rendu plus actuel encore par ces verbes au présent : ils lui disent, deux fois répétés dans le vrai texte. Après cette sorte de catéchisation sur deux grands miracles, dont furent les témoins, les disciples durent être confondus par cette dernière question : Comment ne comprenez-vous pas ?

Diacre Michel Houyoux

Complément

◊ Diacre Michel Houyoux : cliquez ici pour lire l’article →  Miracles de la multiplication des pains

Liens avec d’autres sites web chrétiens

◊ Hozana : cliquez ici pour lire l’article → La multiplication des pains – (Jean 6, 1-16)

◊ Jardinier de Dieu : cliquez ici pour lire l’article → Le ressenti ou le factuel

♥ Les gens mangèrent et furent rassasiés

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Catéchèse, Histoire, Page jeunesse, Religion, Temps ordinaire | Pas de Commentaire »

Zevende Zondag van de Gewone Tijd, Jaar C

Posté par diaconos le 15 février 2022

Zevende Zondag van de Gewone Tijd, Jaar C dans Catéchèse 50231675f99d15300712e28b7fb795b3

# Een van de hoofdwetten van het Jodendom is de Heer lief te hebben « met geheel uw hart, met geheel uw ziel en met geheel uw kracht » Een ander gebod betreffende de liefde is « gij zult uw naaste liefhebben als uzelf ». Het jodendom onderscheidt drie soorten liefde: lichamelijke, liefdadige en geestelijke. Lichamelijke liefde komt tot uiting in het scheppingsverhaal waarin Eva wordt geboren uit een rib van Adam. Het christendom omschrijft zichzelf als de godsdienst van het vleesgeworden Woord en van de geopenbaarde liefde.

De christelijke openbaring is hierop gebaseerd: God is Liefde (1Joh4:8,16). Deze uitspraak vormt het hart van het christelijk discours over God. God uitgelegd als liefde, dat is het christelijke idee. Volgens Laurent Gagnebin wordt God in de godsdiensten in het algemeen in de eerste plaats opgevat als een angstaanjagende, angstaanjagende God, ver verwijderd van de God van liefde die Jezus Christus heeft geopenbaard en die vandaag de dag nog steeds het hele christendom kenmerkt.

Voor sommigen wordt naastenliefde gedefinieerd als een innerlijke kracht die een mens ertoe aanzet vrede te zoeken en die met anderen te delen. Het verlangen naar liefde uit zich in het verlangen om bij de ander(en) te zijn, te aanvaarden om te ontvangen en te geven, te dialogeren, mee te leven, te begrijpen, te begeleiden, enz. Volgens de heilige Paulus: « Als ik geen liefde heb, ben ik niets. De liefde is geduldig, zij is vol goedertierenheid; de liefde is niet afgunstig, zij beroemt zich niet, zij is niet hoogmoedig. Het doet niets oneerlijks. Het zoekt niet zijn eigen belang, het is niet boos, het vermoedt geen kwaad.

Hij verheugt zich niet in ongerechtigheid, maar in de waarheid. Het verontschuldigt alle dingen, gelooft alle dingen, hoopt alle dingen, verdraagt alle dingen. Liefde sterft nooit. De liefde waarover het christendom spreekt, wordt soms liefdadigheid genoemd (van het Latijnse caritas), een term die haar onderscheidt van erotische liefde of vriendschap, en die, in haar oorspronkelijke religieuze betekenis, een transcendente dimensie heeft. Het hangt niet af van het gevoel, maar van de wil40 in verbinding met de intelligentie.

 Benedictus XVI verkondigt: « Alleen in waarheid straalt de liefde en kan zij met echtheid worden beleefd. In het Mahayana- en Vajrayana-boeddhisme (Vietnamees boeddhisme, Chan, Zen, Lamaïsme) is Liefde een van de vier kwaliteiten van zijn die de beoefenaar moet ontwikkelen, een van de « Vier Oneindigheden » of « Vier Onverenigbare Eigenschappen »: liefde, mededogen, vreugde en gelijkmoedigheid.

Uit het evangelie van Jezus Christus volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot zijn discipelen : « Ik zeg u, die mij hoort : Heb uw vijanden lief, doe goed aan hen die u haten. Wens het goede voor hen die u vervloeken, bid voor hen die u lasteren.  Hij die u op de ene wang slaat, keer hem de andere wang toe. Aan hem die uw mantel neemt, weiger uw kleed niet. Geef aan ieder die u vraagt, en aan ieder die uw goederen neemt, vraag er niet om.

  Wat je wilt dat anderen voor jou doen, doe dat ook voor hen. Als je houdt van hen die van jou houden, welke dankbaarheid verdien je dan? Zelfs zondaars houden van degenen die van hen houden.  Als je goed doet aan hen die goed doen aan jou, welke erkenning verdien je dan? Zelfs zondaars doen dat.  Indien gij leent aan hen van wie gij verwacht terug te ontvangen, welke dankbaarheid verdient gij dan ?

Zelfs zondaars lenen aan zondaars om terugbetaald te worden. Heb in plaats daarvan uw vijanden lief, doe goed en leen zonder er iets voor terug te verwachten. Dan zal uw loon groot zijn, en gij zult zonen des Allerhoogsten zijn, want Hij is goedertieren jegens de ondankbaren en de goddeloozen.  Wees barmhartig zoals uw Vader barmhartig is. Oordeelt niet, en gij zult niet geoordeeld worden ; veroordeelt niet, en gij zult niet veroordeeld worden; vergeeft, en gij zult vergeven worden.

Geef, en u zal gegeven worden; een volle maat, samengedrukt, geschud, overvloeiende, zal in de rok uws kleeds uitgestort worden; want de maat, die gij voor anderen gebruikt, zal ook voor u een maat zijn. Jezus vertelde zijn discipelen dat zij gehaat en beschimpt zouden worden, en daarna sprak hij vloeken uit over de wereld, de vijand van God. Zijn toehoorders zouden hieruit hebben kunnen concluderen dat hij dit ook voor u zou doen. (Lc 6, 27-38)

Gebod van liefde : « Heb hen lief die u haten »

Het was hun niet toegestaan hun vijanden te haten. Jezus, zich tot hen wendend, waarschuwde hen voor deze gedachte met deze woorden: « Maar Ik zeg u, die luistert… ». Hij keerde terug van de afwezige rijken naar zijn echte luisteraars.

Jezus formuleerde dat diepzinnige voorschrift dat het vermogen van de natuurlijke mens te boven gaat: « Heb hen lief die ons haten. Dit gebod van liefde, dat alleen vervuld kon worden onder de nieuwe wet van het Evangelie, werd op een andere manier gemotiveerd in Mattheüs (Matt. 5:44-45), waar het lijnrecht tegenover de geest van de oude wet staat, en verband houdt met de liefde van Gods kinderen voor hun hemelse Vader.

Dit was hoe Jezus deze diepe tegenstelling voorstelde in de Bergrede. « Als iemand je tuniek wil afpakken, laat hem dan ook de mantel. Hij veronderstelde een schuldeiser die eerst beslag legt op het tuniek, dat van mindere waarde is, en dan, als hij niet genoeg betaald krijgt, de mantel opeist. Jezus, die tot nu toe in het meervoud had gesproken, veranderde plotseling in het enkelvoud, om ieder van zijn toehoorders te verplichten deze woorden individueel toe te passen. Het is hetzelfde in Mattheus.

Liefhebben, goed doen, uitlenen, zonder iets te verwachten, is handelen in de geest en de liefde van God zelf, om aan onszelf en aan anderen te bewijzen dat wij zijn kinderen zijn. Dit is het goddelijke voorbeeld dat Jezus ons geeft, zelfs in onze omgang met de ondankbaren en de goddelozen. Mattheüs gaf als bewijs van Gods gelijke barmhartigheid voor allen : « Hij liet zijn zon opgaan en goot de regens van de hemel uit over allen zonder onderscheid.

De beloning die beloofd wordt voor het doen van wat Jezus van allen vraagt, is dat zij niet geoordeeld of veroordeeld zullen worden, maar door God zelf vrijgesproken. De maatstaf van zijn oordeel wordt getrokken uit het hart zelf van de mensen : « Want gij zult geoordeeld worden met het oordeel dat gij oordeelt, en gij zult gemeten worden met de maat die gij meet » (Mt 7,2). De barmhartigheid van God, zo is het sublieme model dat Jezus zijn leerlingen voorhield, bestond erin zonen van deze Vader te worden, barmhartig als Hij ; en dit was hun grote beloning. (Mt 5, 48) sluit het eerste deel van zijn redevoering af met een soortgelijke gedachte, maar in andere bewoordingen uitgedrukt : « Weest dus volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is ».

Lucas herinnert aan de goedheid of barmhartigheid van God jegens allen, en het is deze bijzondere volmaaktheid die hij ons aanspoort na te volgen en te bereiken. Deze barmhartige geest is ook altijd bereid te geven ; en juist daardoor trekt hij van God de rijkste gaven van zijn genade aan. Deze laatste gedachte wordt geïllustreerd door een treffend beeld, waarvan de veelvuldige bijnamen de rijkdom van de goddelijke vrijgevigheid moeten uitbeelden.

De uitdrukking is ontleend aan de vorm van de Oosterse klederdracht, die, zeer los op de borst en bijeengehouden door een gordel, een soort zak van tamelijk grote inhoud oplevert: Jezus zeide dan : « Toont de mantel, die gij over u hebt en houdt hem vast. En zij hield het omhoog, en hij mat zes delen gerst af en deed het haar om, en zij ging terug naar de stad. (Ruth 3, 15)

 Diaken Michel Houyoux

Elk commentaar dat u op dit artikel hebt, is welkom en zal worden gepubliceerd. Schrijf het in het vak onder het artikel.

Links naar andere christelijke websites

◊ Zwarte Paper : klik hier om het artikel te lesen →   Zevende zondag in gewone tijd

◊  Preken on line :  klik hier om het artikel te lesen → Het gebod van de liefde blijft altijd nieuw – Preken Online

♥ Liefde, het grote gebod

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Catéchèse, La messe du dimanche, Page jeunesse, Religion, Temps ordinaire | Pas de Commentaire »

 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS