Achttiende zondag door het jaar C

Wat zegt de Bijbel over gebed? ‘Blijf in mijn liefde’ (Johannes 15:9) – door die uitspraak van Jezus laten veel kerken en organisaties zich deze week inspireren om extra stil te staan bij gebed. Dat het geen makkelijke opdracht is, blijkt alleen al uit het moment waarop Jezus dit zegt: kort voor zijn veroordeling en dood. Liefde kost iets!

 UIT Evangelie van Jezus Christus volgens Lucas

Jezus was op een bepaalde plaats aan het bidden. Toen Hij klaar was, vroeg een van zijn discipelen Hem: « Heer, leer ons bidden, oals Johannes de Doper het zijn discipelen heeft geleerd. » Hij antwoordde hun: « Wanneer u bidt, zeg dan: ‘Vader, laat uw naam eheiligd worden, laat uw koninkrijk komen. Geef ons het brood dat we elke dag nodig hebben. Vergeef ons onze zonden, want ook wij  ergeven hen die ons iets schuldig zijn.’

Jezus zei tegen hen: Volgens laatstgenoemde maakt het deel uit van de Bergrede, terwijl het volgens onze evangelist later op het  drukkelijk verzoek van een leerling werd onderwezen. Een groot aantal uitstekende exegeten (Calvijn, Ebrard, de Wette, Olshausen, Neander, Godet) concludeerde dat Matteüs, in navolging vn zijn gewoonte om bepaalde homogene leringen van de Heiland te groeperen, dit gebed vrijelijk in de Bergrede had opgenomen, terwijl Lucas het de juiste plaats gaf.

Deze mening kan door meer dan één soortgelijk feit worden ondersteund. Maar is het waar dat dit gebed in de Bergrede verkeerd was geplaatst? In deze instructies over de verschillende uitingen van vroomheid, aalmoezen geven, gebed en vasten, na hypocriete gebeden te hebben veroordeeld, die ostentatief en met ijdele herhalingen werden uitgesproken.

Jezus voegde eraan toe: « Jullie, mijn leerlingen, bidt aldus », en te midden van de menigte om hem heen, met zijn ogen naar de hemel gericht, sprak hij op indringende toon dit gebed uit, zo diepzinnig in zijn eenvoud, zo rijk in zijn beknoptheid. Niemand zou er ooit aan getwijfeld hebben, ware het niet voor het verhaal in Lucas dat ons aangaat.

Lucas zegt: « Vergeef ons onze zonden, in plaats van onze schulden », een term die, zelfs in Matteüs, vanzelfsprekend alleen begrepen kan worden als verwijzend naar de zonden waarvoor we vergeving vragen; maar Lucas behoudt hetzelfde beeld in deze woorden: aan iedereen die ons iets schuldig is.

Matteüs rechtvaardigde dit verzoek om vergeving door te zeggen: « zoals wij vergeven » Lucas zegt : « want wij vergeven ». Hij bedoelde niet dat we door anderen te vergeven Gods vergeving verdienen. « Als jullie slecht zijn, hoeveel te meer zal de hemelse Vader dat dan doen ? » Zo ook hier: « Vergeef ons onze zonden, o Allerhoogste Barmhartigheid, want ook wij, slecht als we zijn, vergeven » (Godet).

De absolute uitdrukking : aan wie ons iets verschuldigd is, past niet goed bij deze uitleg. Het laat zien dat het motief dat aan het verzoek wordt toegevoegd een gelofte is, een voornemen voor de toekomst, waardoor degene die bidt, een houding aan de dag legt die hem geschikt maakt om Gods vergeving te ontvangen.

Jezus leerde de effectiviteit van gebed, hetzij door middel van analogieën, hetzij door contrasten. Wat de aansporing betreft, het is de smekeling zelf die het ons door zijn voorbeeld duidelijk maakt : Aangezien u, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, maar gedreven door uw noden, niet bang bent om iemand die u kent als zo onedelmoedig, voortdurend lastig te vallen, waarom doet u dan niet hetzelfde tegenover God, die in zijn oneindige barmhartigheid altijd bereid is u te vergeven, veel meer dan al uw gebeden ?

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke sites

Dionysiusparochie – Heerhugowaard : klik hier om te lezen →  18e zondag door het jaar C

Preken Online : klik hier om te lezen →  18e zondag door het jaar C – 2025

Video : klik hier → https://youtu.be/cIIAQmOTsJc

Envoyer des commentaires