Achttiende zondag door het jaar C

Het gebed is een universele praktijk waarbij mensen zich wenden tot een hogere macht of een transcendent wezen, vaak met de intentie om te communiceren, verandering te bewerkstelligen, of uiting te geven aan gevoelens en gedachten. De effectiviteit van gebed, zowel in persoonlijke als in wetenschappelijke zin, is een onderwerp van voortdurende discussie en onderzoek.

Toen ik 27 jaar was, liet mijn provinciaal mij zonder enige voorbereiding als onderwijzer los op schooljongens in Zimbabwe. Ik zeg “zonder enige voorbereiding” omdat een graad in geschiedenis geen vervanging was voor een opleiding als onderwijzer. Bovendien hadden mijn leerlingen niet de pedagogische interesse om geduldig te observeren hoe deze “leerling” het ervan af zou brengen met zijn lege gereedschapskist. Ik was niet gewend aan de hitte en ook niet aan het wonen en werken op grote hoogte. Verder was in die tijd de staf van de school onderbezet zodat ik al gauw helemaal uitgeput was. In dit gekkenhuis had ik alleen maar tijd voor tien of vijftien minuten bewust gebed voordat ik mijn bed inrolde. 

 Uit het Evangelie van Jezus Christus volgens Lucas

 Jezus was op een bepaalde plaats aan het bidden. Toen Hij klaar was, vroeg een van zijn discipelen Hem: « Heer, leer ons bidden, zoals Johannes de Doper het zijn discipelen heeft geleerd. » Hij antwoordde hun: « Wanneer u bidt, zeg dan: ‘Vader, laat uw naam geheiligd worden, laat uw koninkrijk komen. Geef ons het brood dat we elke dag nodig hebben. Vergeef ons onze zonden, want ook wij vergeven hen die ons iets schuldig zijn.’

Jezus zei tegen hen: « Stel dat iemand van u een vriend heeft en u gaat midden in de nacht naar hem toe en vraagt: ‘Vriend, leen mij drie broden, want een vriend van mij is terug van een reis en ik heb thuis niets om hem te geven.’ (

Het gebed is een universele praktijk waarbij mensen zich wenden tot een hogere macht of een transcendent wezen, vaak met de intentie om te communiceren, verandering te bewerkstelligen, of uiting te geven aan gevoelens en gedachten. De effectiviteit van gebed, zowel in persoonlijke als in wetenschappelijke zin, is een onderwerp van voortdurende discussie en onderzoek.

 

Model en effectiviteit van gebed

 

Lucas geeft het Onze Vader een heel andere plaats dan Matteüs. Volgens laatstgenoemde maakt het deel uit van de Bergrede, terwijl het volgens onze evangelist later op uitdrukkelijk verzoek van een leerling werd onderwezen.

 

Een groot aantal uitstekende exegeten (Calvijn, Ebrard, de Wette, Olshausen, Neander, Godet) concludeerde dat Mattheüs, in navolging van zijn gewoonte om bepaalde homogene leringen van de Heiland te groeperen, dit gebed vrijelijk in de Bergrede had opgenomen, terwijl Lucas het de juiste plaats gaf.

 

Deze mening kan door meer dan één soortgelijk feit worden ondersteund. Maar is het waar dat dit gebed in de Bergrede verkeerd was geplaatst? In deze instructies over de verschillende uitingen van vroomheid, aalmoezen geven, gebed en vasten, na hypocriete gebeden te hebben veroordeeld, die ostentatief en met ijdele herhalingen werden uitgesproken.

 

Jezus voegde eraan toe: « Jullie, mijn leerlingen, bidt aldus », en te midden van de menigte om hem heen, met zijn ogen naar de hemel gericht, sprak hij op indringende toon dit gebed uit, zo diepzinnig in zijn eenvoud, zo rijk in zijn beknoptheid.

 

Niemand zou er ooit aan getwijfeld hebben, ware het niet voor het verhaal in Lucas dat ons aangaat. Lucas zegt: « Vergeef ons onze zonden », in plaats van « onze schulden », een term die, zelfs in Mattheüs, vanzelfsprekend alleen begrepen kan worden als verwijzend naar de zonden waarvoor we vergeving vragen; maar Lucas behoudt hetzelfde beeld in deze woorden: aan iedereen die ons iets schuldig is.

 

Mattheüs rechtvaardigde dit verzoek om vergeving door te zeggen: « zoals wij vergeven », Lucas: « want wij vergeven ». Hij bedoelde niet dat we door anderen te vergeven Gods vergeving verdienen. « 

 

Als jullie slecht zijn, hoeveel te meer zal de hemelse Vader dat dan doen? Zo ook hier: « Vergeef ons onze zonden, o Allerhoogste Barmhartigheid, want ook wij, slecht als we zijn, vergeven » (Godet).

 

De absolute uitdrukking: aan wie ons iets verschuldigd is, past niet goed bij deze uitleg. Het laat zien dat het motief dat aan het verzoek wordt toegevoegd een gelofte is, een voornemen voor de toekomst, waardoor degene die bidt, een houding aan de dag legt die hem geschikt maakt om Gods vergeving te ontvangen.

 

Jezus leerde de effectiviteit van gebed, hetzij door middel van analogieën, hetzij door contrasten. Wat de aansporing betreft, het is de bidder zelf die het ons door zijn voorbeeld duidelijk maakt: Aangezien u, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, maar gedreven door uw noden, niet bang bent om iemand die u kent als zo onedelmoedig, voortdurend lastig te vallen, waarom doet u dan niet hetzelfde tegenover God, die in zijn oneindige barmhartigheid altijd bereid is u te vergeven, veel meer dan al uw gebeden?

 

Diaken Michel Houyoux

 

 Links naar andere christelijke sites

 

Dionnysiusparochie: klik hier om het artikel te lezen →

18e zondag door het jaar C

Dominicanen : Klik hier om te bekijken →

achttiende zondag door het jaar c liturgische voorstellen

Video: Klik hier → https://youtu.be/cIIAQmOTsJc