Er is nog geen persoon opgestaan die belangrijker is voor Jan de Doper

Posté par diaconos le 10 décembre 2020

Prodromos

# Johannes de Doper is een belangrijk figuur in zowel het Christendom als de Islam # Historisch gezien werd zijn bestaan bevestigd door een passage van Flavius Josephus, hij was een Joodse prediker ten tijde van Jezus van Nazareth. Volgens Johannes lokaliseerde het Evangelie de activiteit van de Baptisten aan de oevers van de Jordaan en in Bethanie aan de andere kant van de Jordaan. Jezus heeft er een tijdje gewoond en er zijn eerste apostelen gerekruteerd. De Synoptische Evangeliën synchroniseerden het begin van de activiteit van Jezus met de gevangenschap van Johannes. Het publiek van Johannes de Doper groeide gestaag, zozeer zelfs dat Herodes Antipas vreesde dat hij een revolutie zou ontketenen. In de synoptische evangeliën werd de Doopsgezinde ter dood gebracht omdat hij kritiek had op het huwelijk van Antipas met een rostrum. In het christendom is Johannes de Doper de profeet die de komst van Jezus van Nazareth aankondigde. Hij doopte hem aan de oever van de Jordaan. Voorloper van de Messias, wordt hij in de synoptiek gepresenteerd als het delen van vele eigenschappen met de profeet Elia. De Kerk heeft van hem een heilige gemaakt en heeft twee feesten aan hem opgedragen: 24 juni, die zijn geboorte herdenkt, en 29 augustus, die de herinnering aan zijn onthoofding viert.

Uit het Evangelie van Jezus Christus volgens de heilige Mattheus

In die tijd zei Jezus tegen de menigte : « Amen, ik zeg u : onder de vrouwen is niemand groter geworden dan Johannes de Doper; en toch is het minste in het koninkrijk der hemelen groter dan hij. Vanaf de tijd van Johannes de Doper tot nu toe is het koninkrijk van de Hemel aan geweld onderhevig geweest, en gewelddadige mannen hebben getracht het te grijpen. Alle Profeten, evenals de Wet, hebben voorspeld aan Johannes. En, als je het begrijpt, hij is het, de profeet Elia, die zal komen. Hij die oren heeft, laat hem horen ! « (Mt 11, 11-15)

Hij die oren heeft, laat hem horen !

Degenen die uit vrouwen geboren zijn, zijn allemaal mannen, maar deze Hebreeër drukt het idee uit van de zwakke, sterfelijke, zondige man. De man geboren uit een vrouw ! Zijn leven is kort, altijd rusteloos.  Niemand onder de mannen van het Oude Verbond was groter dan Johannes de Doper.  Maar dat is de absolute superioriteit van dit koninkrijk van de hemel, dat door de Zoon van God op aarde is gevestigd, dat hij die in zichzelf minder is dan de voorloper, groter is dan hij.

De reden hiervoor is dat de geheel nieuwe relatie waarin de zondige mens met God ingaat door zijn gemeenschap met Jezus Christus, door zijn verzoening door middel van het offer van het kruis door de wedergeboorte die de Heilige Geest in hem werkt, specifiek verschilt van de relatie die de rechtvaardige of zelfs de profeten van het Oude Testament met God onderhielden. Dit betekent niet dat Johannes de Doper geen aandeel moet hebben gehad in de volheid van dit koninkrijk van God, maar Jezus markeert hier op absolute wijze het diverse karakter van de twee verbonden op aarde, en toch behoorde Johannes nog tot het Oude Testament.

Deze woorden behoren nog steeds tot het vertoog dat Jezus gaf in de lofprijzing van Johannes. Het was aan hem, aan zijn machtige prediking van berouw, dat hij die diepe religieuze behoeften toeschreef die de mensen naar hem toe trokken en die velen ertoe brachten het koninkrijk van de hemel met een soort moreel geweld te grijpen.

Laten we denken aan de menigte die zich om Jezus heen verzamelde, die hem nauwelijks tijd gaf voor een maaltijd, die hem vaak dwong zich terug te trekken in de woestijn om wat rust te vinden; laten we ook denken aan de dorst naar vergeving die de tollenaars en zondaars die ondanks alle obstakels naar hem toe kwamen, kwelde; laten we denken aan de harde omstandigheden die Jezus bij de toegang tot het koninkrijk plaatste en aan het heilige geweld dat hij van zijn volgelingen eiste :  « Als je rechteroog je doet struikelen, ruk het dan uit en werp het van je af ; want het is winstgevend voor je dat een van je leden omkomt, en dat je hele lichaam niet in de hel wordt gegooid. En indien uw rechterhand u doet struikelen, snijdt ze af, en werpt ze van u af; want het is nuttig voor u, dat een van uw leden vergaat, en dat uw gehele lichaam niet in de hel geworpen wordt. « (Mt 5:29-30)

Het was met een intieme vreugde dat Jezus deze woorden moest uitspreken. Zij begrepen hem niet, degenen die zijn gedachte hoorden als een klacht of een berisping tegen vermeende vijanden die zijn koninkrijk schonden door vervolging of tegen anderen die de voortgang ervan verhinderden door valse ijver. Alle profeten en de wet profeteerden tot Johannes; er was deze Elia die kwam.

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke websites

◊  Hij behield zijn vreugde :  Klik hier om het artikel te lezen →  Johannes deDoper: Hij behield zijn vreugde

◊ Obby Vossema  :  Klik hier om het artikel te lezen →  Horen en luisteren – AMEN

Johannes de Doper

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Catéchèse, Histoire, Page jeunesse, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

Nous avons vu des choses extraordinaires aujourd’hui !

Posté par diaconos le 7 décembre 2020

Méditation du jour : lundi 7 décembre 2020 - Diocèse de Metz

L’audace et la force de la foi

# Depuis Platon le courage est considéré comme l’une des quatre vertus cardinales, les trois autres étant la prudence, la tempérance et la justice. Platon analysa le courage dans le Lachès ; la philosophe Louise Rodrigue en donna la définition suivante « si l’on rassemble tous les éléments non réfutés du dialogue : vertu consistant dans l’affrontement d’un ennemi qui est propre à l’agent et qui le menace réellement, action qu’il exécute avec fermeté, en tenant ferme jusqu’à l’issue du combat, laquelle fermeté repose sur la confiance issue de la connaissance de sa bonne action, fermeté qui lui permet de faire face au sentiment inspiré par la connaissance du danger, la crainte, laquelle contribue à la vertu en conférant à l’agent sa combativité. La notion d’andreia désigne le courage, en tant que synonyme de virilité. Il est une des quatre vertus platoniciennes, avec la Justice, la Sagesse et la Tempérance. juger correctement dans les périls ; force qui fait contrepoids au péril ; force de persévérer dans la vertu ; calme de l’âme en présence de ce qui, suivant la droite raison, paraît devoir déclencher terreur ou confiance ; capacité de ne pas se laisser aller à la lâcheté sous l’effet de la terreur que fait naître l’épreuve de la guerre ; état de fidélité constante à la foi. »

De l’Évangile de Jésus Christ selon saint Luc

Un jour que Jésus enseignait, il y avait dans l’assistance des pharisiens et des docteurs de la Loi, venus de tous les villages de Galilée et de Judée, ainsi que de Jérusalem ; et la puissance du Seigneur était à l’œuvre pour lui faire opérer des guérisons. Arrivent des gens, portant sur une civière un homme qui était  paralysé ; ils cherchaient à le faire entrer pour le placer devant Jésus.
Mais, ne voyant pas comment faire à cause de la foule, ils montèrent sur le toit et, en écartant les tuiles, ils le firent descendre avec sa civière en plein milieu devant Jésus. Voyant leur foi, il dit : « Homme, tes péchés te sont pardonnés. »
Les scribes et les pharisiens se mirent à raisonner : « Qui est-il celui-là ? Il dit des blasphèmes ! Qui donc peut pardonner les péchés, sinon Dieu seul ? » Mais Jésus, saisissant leurs pensées, leur répondit : « Pourquoi ces pensées dans vos cœurs ? Qu’est-ce qui est le plus facile ? Dire : “Tes péchés te sont  pardonnés”, ou dire : “Lève-toi et marche” ? Eh bien ! Afin que vous sachiez que le Fils de l’homme a autorité sur la terre pour pardonner les péchés, Jésus s’adressa à celui qui était paralysé, je te le dis, lève-toi, prends ta civière et retourne dans ta maison. »
À l’instant même, celui-ci se releva devant eux, il prit ce qui lui servait de lit et s’en alla dans sa maison en rendant gloire à Dieu. Tous furent saisis de stupeur et ils rendaient gloire à Dieu. Remplis de crainte, ils disaient : « Nous avons vu des choses extraordinaires aujourd’hui ! »  (Lc 5, 17-26)

Guérison d’un paralytique

 Un des jours du voyage d’évangélisation de Jésus ans une des villes, des adversaires  venus de divers lieux de la Galilée et de la Judée, eurent été provoqué par un mot d’ordre émané de Jérusalem. Le temps approcha où la haine croissante des chefs du peuple amena la catastrophe ; ils s’appliquèrent dès ce moment à épier et à surveiller Jésus.

 Une puissance de Dieu agissait pour rendre Jésus capable de guérir toute maladie. L’assurance avec laquelle Jésus jeta à ses adversaires le défi. Ce que Luc appela les tuiles, ce furent les briques ou les dalles dont fut recouverte la terrasse qui, en Orient, servit de toit aux maisons. Cette expression :  à travers les tuiles, indique qu’ils pratiquèrent une ouverture dans la toiture même.

 D’après Matthieu, Jésus adressa d’abord au pauvre malade cette parole pleine de compassion : « Prends courage, mon fils. » Marc conserva également ce terme affectueux.  Le mot de Luc : se mirent à, commencèrent, marqua le moment précis où les murmures éclatèrent. Ceux-ci se prolongèrent quelque temps avant que Jésus intervint.

Diacre Michel Houyoux

Liens avec d’autres sites chrétiens sur Internet

◊ Jarinier de Dieu : cliquez ici pour lire l’article → Nous avons vu des choses extraordinaires

◊ Les Méditations  : cliquez ici pour lire l’article → Des choses extraordinaires ! – Les méditations …

Nous avons vu des choses extraordinaires aujourd’hui! » – Lectio Divina

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans comportements, Foi, Histoire, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

Donderdag van de tweede week van de gewone tijd in jaar B

Posté par diaconos le 3 décembre 2020

Hezekiah tegen Assyrië

Jesaja werkte tussen 740 en 701 v. Chr. in wat toen het zuidelijke koninkrijk van Juda was en verkondigde het oordeel van God (JHWH) aan dit koninkrijk, evenals aan het noordelijke koninkrijk Israël en het oprukkende grote koninkrijk Assyrië. Maar hij beloofde de Israëlieten ook een eschatologisch keerpunt naar de verlossing, dat wil zeggen naar universele vrede en gerechtigheid, en kondigde voor het eerst een toekomstige Messias aan als de rechtvaardige rechter en redder van de armen.

In tegenstelling hiermee schrijft bijna de hele bijbelse wetenschap de delen van het boek verder terug als Deutero-Isaiah (Is 40-55) en Trito-Isaiah (Is 56-66) toe aan latere, ballingschap-post-exile profeten en hun tradities, die hun materiaal toeschreven aan het historische Jesaja uit de Assyrische periode (8e en 7e eeuw v. Chr.).

Bijna de hele bijbelse wetenschap gaat uit van een uniform Jesaja boek rond 200 voor Christus in Jezus Sirach. Het oudst bekende volledige Hebreeuwse manuscript van het boek, de grote Jesaja boekrol, werd uiterlijk 150 v. Chr. geschreven. Het speelt een prominente rol in het rabbijnse jodendom (Talmoed) en in het oorspronkelijke christendom (Nieuw Testament). In de Joodse bijbelse canon opent het de reeks van de « achterste » profeten, in de christelijke canon die van de « grote » profeten.

Jeudi de la deuxième semaine du temps ordinaire de l'année B dans Religion

Deze stenen reliëfs gaan meer dan 2700 jaar terug tot de tijd dat de machtige koning Sargon II regeerde over het huidige Midden-Oosten. In de 8e eeuw voor Christus regeerde koning Sargon II van Assyrië over een rijk en machtig rijk dat zich uitstrekte over een groot deel van wat nu het Midden-Oosten is en dat angst inboezemde in de naburige koninkrijken. Onlangs heeft een team van Italiaanse en Koerdische archeologen uit Irak, die in het noorden van Irak werken, tien stenen reliëfs ontdekt die een verfijnd netwerk van grachten in de rotsen hebben uitgehouwen.

Deze verrassende ontdekking van zulke prachtige sculpturen, meestal voorbehouden aan koninklijke paleizen, heeft een nieuw licht geworpen op de indrukwekkende openbare werken die tot nu toe werden gefinancierd door een monarch die beroemd was om zijn militaire bekwaamheid. Assyrische steenreliëfs zijn uiterst zeldzaam, » zei Daniele Morandi Bonacossi, een archeoloog aan de Universiteit van Udine in Italië en mede-directeur van de recente expeditie.

Op één uitzondering na zijn geen van deze panelen sinds 1845 op hun oorspronkelijke locatie gevonden. Andere reliëfs of spijkerschriftinscripties liggen nog steeds begraven onder het puin dat het kanaal belemmert. Gelegen in de buurt van de stad Faydah, niet ver van de Turkse grens, werd de site gesloten voor onderzoekers voor ongeveer 50 jaar als gevolg van conflicten. In 1973 zag een Brits team de toppen van drie stenen platen, maar de spanningen tussen de Koerden en het Baathistische regime in Bagdad verhinderden hen om hun werk verder te duwen, en een expeditie onder leiding van Morandi Bonacossi keerde in 2012 terug om zes andere reliëfs te ontdekken. Hun zoektocht werd onderbroken door de daaropvolgende invasie van de islamitische staat. De frontlinie tussen de islamitische staat en de Koerdische strijdkrachten was ongeveer 30 km verwijderd tot de nederlaag van de moslimfundamentalisten in 2017.

Afgelopen herfst heeft Morandi Bonacossi in totaal 10 reliëfs gecatalogiseerd die zijn geïnstalleerd op de oevers van een zes kilometer lang oud kanaal met de hulp van Hassan Ahmed Qasim, directeur van het departement van oudheden in Duhok, een provincie van Iraaks Koerdistan. Volgens de Italiaanse archeoloog is de scène die door deze reliëfs wordt vertegenwoordigd, uniek.

Aucun texte alternatif pour cette image

Hezekiah tegen Assyrië

# De Bijbel presenteert Hizkia als een vrome koning en schrijft hem een religieuze hervorming toe die gericht is op het centraliseren van de aanbidding rond de Tempel van Jeruzalem. Volgens het bijbelse verslag was het een engel die 185.000 Assyriërs doodde tijdens de belegering van Jeruzalem. Hezekia was een koning van Juda die aan het eind van de 8e eeuw voor Christus regeerde. Volgens de Bijbel regeerde hij 29 jaar lang. Tijdens zijn bewind werd het Noord-Israëlische koninkrijk binnengevallen door Assyrische troepen en werd de bevolking gedeporteerd. Het koninkrijk van Juda ontving in die tijd veel Israëlische vluchtelingen. Het koninkrijk van Juda werd toen aangevallen door Sennacherib en leed onder grote verwoestingen. Hezekiah slaagde erin Jeruzalem te redden, maar het koninkrijk verloor een deel van zijn grondgebied. Volgens het bijbelse verslag was het een engel die 185.000 Assyriërs doodde tijdens de belegering van Jeruzalem. Hezekiah volgde het advies van de profeten Jesaja en Micha op. Hij liet de handel en de landbouw floreren, versterkte Jeruzalem, voorzag in drinkwater, liet de koninklijke schatkist vrucht dragen en sierde de tempel van Salomo. Hij wierp de afgodsbeelden die zijn vader aanbad ten val en vierde de god van Israël.
Uit het boek van de profeet Jesaja…

In het jaar dat Tartan, gezonden door Sargon, koning van Assyrië, tegen Asdod kwam en deze belegerde, 2 In die tijd sprak de Heer door Jesaja, de zoon van Amoz, en zei tot hem: Ga, maak de zakdoek los die op je lendenen ligt, en haal de sandalen van je voeten. En dat deed hij, naakt en op blote voeten lopend. 3 En de Heere zeide: Gelijk mijn knecht Jesaja drie jaren naakt en blootsvoets is gegaan, als een teken en een teken voor Egypte en voor EthiopieÈ, zo zal de koning van Assyrie de gevangenen van Egypte en de gevangenen van EthiopieÈ, jong en oud, naakt en blootsvoets en met hun lendenen onbedekt, tot schande van Egypte wegnemen. 5 En zij zullen beven en te schande worden gemaakt vanwege Ethiopië, hun hoop, en vanwege Egypte, op wiens heerlijkheid zij trots waren; 6 En de man die op dat eiland woont zal in die dag zeggen: Dit is het einde van hem, op wie wij hadden gehoopt, van wie wij op de vlucht waren gegaan voor hulp, om verlost te worden uit de handen van de koning van Assyrie! En hoe zullen we ontsnappen? (Jesaja 20:1-6)

Egypte en Ethiopië

Deze profetie vervolledigt de profetie van hoofdstuk 19, door te wijzen op de koning van Assyrië als de auteur van de rampen die Egypte bedreigden. De titel van de generalissimo van het Assyrische leger in de inscripties van Ninive is Tartan : « Maar de koning van de Assyriërs stuurde Tartan, Rabsaris en Rabshakeh van Lachish met grote krachten tegen koning Hizkia naar Jeruzalem. En zij gingen naar boven en kwamen naar Jeruzalem; en toen zij daar kwamen, stonden zij bij het aquaduct van de bovenste plas, die in de weg staat van het veld van de voller. (2 R 18, 17)

Sargon, in de Sarrukin-inscripties, een naam die betekent: de ware koning. Deze monarch bleek de grondlegger van een nieuwe dynastie te zijn. Hij volgde Salmanasar op en regeerde van 722 (jaar van de inname van Samaria) tot 705. Zijn paleis in Dur-Sarkin, nu Khorsabad, aan het noordelijke uiteinde van de ruïnes van Nineveh, werd gevonden en opgegraven, en de vele inscripties die daar werden gevonden maakten zijn bewind met grote nauwkeurigheid bekend. Zelf noemde hij het nemen van Samaria als zijn eerste wapenfeit. Vervolgens legde hij een eerbetoon op aan de kleine staten van Palestina en versloeg hij Sabacon, koning van Egypte, in Raphia(720). (720) De belegering van Ashdod vond pas plaats in het elfde jaar van zijn bewind in 711.

Azuri van Ashdod verhardde zijn hart, weigerde eerbetoon en drong er bij de prinsen van zijn buurt op aan om zich los te maken van Assyrië. Ik nam wraak… en zette zijn broer Achimit als koning in zijn plaats. De Syriërs, die mij ontrouw waren, verachten zijn heerschappij en vestigden zich in zijn plaats Jaman, die geen recht had op de troon en weigerde mijn gezag te erkennen, In mijn woede nam ik niet de tijd om al mijn krachten te verzamelen; ik marcheerde tegen Ashdod. En toen Jaman hoorde van de nadering van mijn leger, vluchtte hij naar een land in Egypte bij Meroe (Ethiopië).

En ik belegerde Ashdod, en nam hem mee. En ik nam zijn goden, en zijn vrouwen, en zijn kinderen, en zijn schatten, en de inwoners van zijn land; en de koning van Meroe, wiens voorvaderen geen ambassadeurs naar de mijne gezonden hadden, was zeer bevreesd, en bond hem (Jaman) vast met ijzeren boeien, en nam de weg naar Assyrië, en stond voor mij.

De laatste woorden verklaren waarom Sargon zijn expeditie naar Egypte niet voortzette: de koning van Ethiopië (die toen regeerde over Egypte), herinnerde zich de recente nederlaag van Sabacon en vroeg hem om vrede door de voortvluchtige Jaman over te geven. Volgens de inscripties werd Ashdod na een paar maanden belegering ingenomen. Deze stad, een belangrijke plaats van de Filistijnen, was erg sterk; ze werd later negenentwintig jaar lang belegerd door Psammeticus.

Sargon sprak over Ashdod alsof hij het zelf had genomen: het was het werk van zijn generaal. Het was de gewoonte van de koningen van Assyrië om zichzelf de overwinningen van hun generaals toe te schrijven. De verraderlijke Cyrus die de trucs van de oorlog tegen Babylon gebruikte, of het onderwerp volkeren die haar verraden hebben om zich bij hem aan te sluiten.

Ze hebben het hele land verwoest in hun mars tegen Babylon. Elam: « Tegelijkertijd zal de Heer zijn hand een tweede keer uitstrekken om het overblijfsel van zijn volk, verspreid over Assyrië en Egypte, in Pathros en Ethiopië, in Elam, Shinar en Hamath, en op de eilanden van de zee, te verlossen.  «  (Jesaja 1, 11)

Na de val van het Assyrische Rijk werd dit gebied onderdeel van de Perzische monarchie, en de naam van dit gebied werd vaak verwezen naar Perzië in het algemeen onder de profeten.  « Ziet u, ik roer tegen hen de Medes, die geen zilver zien, noch goud begeren.  « (Jesaja 13:17) En ik maakte het gekreun om te stoppen, wat Babel de onderdanige volken en de gevangenen tot gekreun maakte.

Het Medo-Perzische leger marcheerde op haar bevel. Het hoofd van de vijftig en de magistraat, de raadsman, de voorname ambachtsman en de bekwame betoveraar : « Ik heb bevelen gegeven aan mijn heilige militie, ik heb de machtige mannen van mijn toorn opgeroepen, zij die zich verhElke ramp, zelfs wanneer deze een vijand treft, ontroert de getuige met medelijden : « Vergelijk de emotie van de profeet met de ellende van Moab: « Mijn hart kreunt voor Moab, wiens voortvluchtigen zelfs naar Zoar, zelfs naar Shelishiah de kerk, zijn gevlucht ; want zij huilen voor de beklimming van Luchith, en roepen om hulp op de weg van Choronaim » (Jes. 15, 5).

De schemering waar ik naar verlangde : het gewenste uur van rust werd voor de profeet Jesaja een uur van angst.  De grote mannen van Babylon zaten ‘s avonds te eten, terwijl de stad omringd was door de vijand. Ze zetten de wachters zoals gewoonlijk. Toen deze voorzorgsmaatregel eenmaal was genomen, hebben we ons overgegeven aan plezier in veiligheid. Plotseling, in het midden van het feest, klonk de kreet: Naar de wapens! Het was te laat om de verdediging voor te bereiden: de vijand had de stad heel snel onder controle.

De lederen schilden werden ingesmeerd met olie, om ze glanzend en glad te maken voor de kenmerken : « Sommigen bedekt met een royale vetgepolijste schilden en glanzende kenmerken of scherpten hun bijlen op een steen; we zagen graag de tekens opkomen en hoorden het geluid van bazuinen. En zelfs aambeelden en nieuwe wapens gesmeed: de machtige Atina en de trotseTibur, Ardée en Crustumeria en Antemnes met zijn kroon van torens. vijf grote steden.

Er werden helmen gemaakt om de hoofden te beschermen ; het vlechtwerk werd gebogen voor de schilden; bronzen pantsers of gepolijste leggings werden gecoat met kneedbaar zilver; trotse monturen werden omhoog gehesen en in het stof gescheurd; iedereen was op zoek naar wapens. Sommigen zijn bedekt met een royale, met vet gepolijste schilden en glimmende kenmerken of hebben hun bijlen op een steen geslepen; ze zagen graag de tekens opkomen en hoorden het geluid van de trompetten.

En zelfs aambeelden werden opgezet en nieuwe wapens gesmeed: de machtige Atina en de trotseTibur, Ardée en Crustumeria en Antemnes met zijn kroon van torens vijf grote steden. Reeds de bugels werden geklonken en de tesesser (een metalen of ivoren tablet, gebruikt door de Romeinen in het dagelijks leven, voor verschillende doeleinden (stempenningen, toegang tot de show), en met name als een teken van herkenning.
De ene, opgewonden, zocht thuis zijn helm, de andere trok zijn bibberende paarden aan, rustte zich uit met zijn schild en zijn harnas met driedubbele gouden draden en omgordde zijn trouwe zwaard (Virgil, Aeneis VII, 625-626).

Diaken Michel Houyoux

König Hiskias Reformation – « DER PROPHET JESAJA » von PROPHETEN UND KÖNIGE

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Ancien testament, Bible, Histoire, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

Jeudi de la deuxième semaine du temps ordinaire de l’année B

Posté par diaconos le 3 décembre 2020

 Jeudi de la deuxième semaine du temps ordinaire de l'année B dans Religion

 Ces reliefs en pierre remontent à plus de 2700 ans, à l’époque où le puissant roi Sargon II régnait en maître sur l’actuel Moyen-Orient. Au 8e siècle avant notre ère, le roi Sargon II d’Assyrie avait sous sa gouverne un empire riche et puissant qui s’étalait sur une grande partie de l’actuel Moyen-Orient et inspirait la peur dans les royaumes voisins. Récemment, une équipe d’archéologues italiens et kurdes d’Irak travaillant dans le nord de l’Irak. ont mis au jour dix reliefs en pierre qui décoraient un réseau sophistiqué de canaux creusé dans la roche.

 Cette découverte surprenante de sculptures aussi ravissantes habituellement réservées aux palais royaux a jeté un jour nouveau sur les impressionnants travaux publics financés par un monarque jusque-là célèbre pour ses prouesses militaires. Les reliefs en pierre assyriens sont extrêmement rares, témoigna Daniele Morandi Bonacossi, archéologue à l’université d’Udine en Italie et co-directeur de la récente expédition.

À une exception près, aucun de ces panneaux n’a été trouvé à son emplacement initial depuis 1845. D’autres reliefs ou des inscriptions cunéiformes sont encore ensevelis sous les débris qui obstruent le canal. Situé près de la ville de Faydah, non loin de la frontière turque, le site fut fermé aux chercheurs pendant environ 50 ans en raison des conflits. En 1973, une équipe britannique remarqua le sommet de trois plaques de pierre mais des tensions entre les Kurdes et le régime baasiste de Bagdad les en empêchèrent de pousser plus loin leur travail.Une expédition menée par Morandi Bonacossi revint sur place en 2012 pour découvrir six autres reliefs. Leurs recherches furent interrompues par l’invasion de l’État islamique qui  suivit. La ligne de front entre l’État islamique et les forces kurdes se trouvait à une trentaine de kilomètres de là, jusqu’à la défaite des intégristes musulmans en 2017.

À l’automne dernier, Morandi Bonacossi  répertoria un total de dix reliefs installés sur les berges d’un ancien canal long de six kilomètres avec l’aide d’Hassan Ahmed Qasim, directeur du département des antiquités de Duhok, une province du Kurdistan irakien. Selon l’archéologue italien, la scène représentée par ces reliefs est unique.

 Ezéchias contre l’Assyrie

# La Bible présente Ézéchias comme un roi pieux et lui attribue une réforme religieuse visant à centraliser le culte autour du Temple de Jérusalem. D’après le récit biblique, ce fut un ange qui tua 185 000 Assyriens lors du siège de Jérusalem. Ézéchias fut un roi de Juda qui régna à la fin du VIIIe siècle av. J.-C.. Selon la Bible, il régna pendant 29 ans. Sous son règne, le royaume israélite du nord fut envahi par les troupes assyriennes et sa population fut déportée. Le royaume de Juda accueillit à cette époque de nombreux réfugiés israélites. Le royaume de Juda fut ensuite attaqué par Sennachérib et subit d’importantes destructions. Ézéchias parvint à sauver Jérusalem mais le royaume perdit une partie de son territoire. D’après le récit biblique, c’est un ange qui tua 185 000 Assyriens lors du siège de Jérusalem. Ézéchias suivit les conseils des prophètes Isaïe et Michée. Il fit prospérer le commerce et l’agriculture,fortifier Jérusalem, achemina l’eau potable, fit fructifier le trésor royal et fait orner le temple de Salomon. Il renverse les idoles auxquelles son père rendait le culte et célèbre le dieu d’Israël.

Du livre du prophète Isaïe

L’année où Tharthan, envoyé par Sargon, roi d’Assyrie, vint contre Asdod et assiégea Asdod et la prit, 2 en ce temps-là l’Éternel parla par Esaïe, fils d’Amots, en lui disant : Va, détache le sac qui est sur tes reins, et ôte les sandales de tes pieds. Et il fit ainsi, marchant nu et déchaussé. 3 Et l’Éternel dit : De même que mon serviteur Esaïe a marché nu et déchaussé pendant trois ans, comme signe et présage pour l’Égypte et pour l’Éthiopie, 4 ainsi le roi d’Assyrie emmènera les captifs de l’Égypte et les prisonniers de l’Éthiopie, jeunes gens et vieillards, nus et déchaussés et les reins découverts, à la honte de l’Égypte. 5 Et ils trembleront et seront confus à cause de l’Éthiopie, leur espoir, et de l’Égypte, dont ils se glorifiaient ; 6 et l’habitant de cette île dira en ce jour-là : Voilà où en est réduit celui en qui nous espérions, auprès de qui nous avions fui pour être secourus, pour être délivrés des mains du roi d’Assyrie ! Et nous, comment échapperons-nous ? (Is 20, 1-6)

L’Égypte et l’Éthiopie

Cette prophétie complète celle du chapitre 19, en désignant le roi d’Assyrie comme l’auteur des désastres dont l’Égypte fut menacée. Tharthan,  est, dans les inscriptions de Ninive, le titre du généralissime de l’armée assyrienne : « Mais le roi des Assyriens envoya, de Lakis, Tharthan, Rabsaris et Rabshaké, avec de grandes forces contre le roi Ézéchias, à Jérusalem. Ils montèrent et vinrent à Jérusalem ; et, y étant arrivés, ils se présentèrent auprès de l’aqueduc du haut étang, qui est sur la route du champ du foulon.’ (2 R 18, 17)

Sargon, dans les inscriptions  Sarrukin, nom qui signifie : le véritable roi. Ce monarque parut avoir été le fondateur d’une nouvelle dynastie. Il succéda à Salmanasar et régna de 722 (année de la prise de Samarie) à 705. Son palais de Dur-Sarkin, aujourd’hui Khorsabad, à l’extrémité nord des ruines de Ninive, fut retrouvé et fouillé ; et les nombreuses inscriptions qu’on y a découvrit firent connaître son règne avec une grande précision. Il mentionna lui-même la prise de Samarie. comme son premier fait d’armes. Il imposa ensuite un tribut aux petits États de Palestine, puis battit Sabacon, roi d’Égypte, à Raphia(720). Le siège d’Asdod n’eut lieu que dans la onzième année de son règne en 711.

Azuri d’Asdod endurcit son cœur, refusa le tribut et engagea les princes de son voisinage à se détacher de l’Assyrie. Je me vengeai… et mis son frère Achimit comme roi à sa place. Les Syriens, qui m’étaient infidèles, méprisèrent sa domination et établirent à sa place Jaman, qui n’avait point droit au trône et qui refusa de reconnaître mon autorité, Dans ma colère, je ne pris pas le temps de rassembler toutes mes forces… ; je marchai contre Asdod. Jaman, en apprenant l’approche de mon armée, s’enfuit dans une contrée de l’Égypte voisine de Méroé (l’Éthiopie).

J’assiégeai Asdod, je la pris. Je m’emparai de ses dieux, de ses femmes, de ses enfants, de ses trésors, ainsi que des habitants de son pays… Le roi de Méroé, dont les ancêtres n’avaient jamais jusqu’alors envoyé d’ambassadeurs aux miens, fut saisi d’une grande frayeur ; il le (Jaman) lia de chaînes de fer : il prit le chemin de l’Assyrie et comparut devant moi.

Les derniers mots expliquent pourquoi Sargon ne poursuivit pas son expédition jusqu’en Égypte : le roi d’Éthiopie (qui régna alors sur l’Égypte, se souvenant de la récente défaite de Sabacon, lui demanda la paix en livrant le fugitif Jaman. D’après les inscriptions, Asdod fut prise après quelques mois de siège. Cette ville, place importante des Philistins, fut très-forte ; elle fut plus tard assiégée pendant vingt-neuf ans par Psammétique.

Sargon parla d’Asdod comme s’il l’eut prise lui-même : ce fut l’œuvre de son général. C’était la coutume des rois d’Assyrie de s’attribuer à eux-mêmes les victoires remportées par leurs généraux. Le perfide de Cyrus qui employa des ruses de guerre contre Babylone, ou des peuples sujets qui la trahirent pour se joindre à lui.

Ils dévastèrent tout le pays dans leur marche contre Babylone. Elam : « Dans ce même temps, le Seigneur étendra une seconde fois sa main, Pour racheter le reste de son peuple, Dispersé en Assyrie et en Egypte, à Pathros et en Ethiopie, à Elam, à Schinear et à Hamath, Et dans les îles de la mer.  » (Is 1, 11)

Après la chute de l’empire assyrien, cette contrée fit partie de la monarchie perse, et son nom désigna souvent chez les prophètes la Perse en général.  » Voici, j’excite contre eux les Mèdes, Qui ne font point cas de l’argent, Et qui ne convoitent point l’or.  » (Is 13, 17) Je fit cesser les gémissements : ceux que Babel fit pousser aux peuples soumis et aux captifs.

L’armée médo-perse marcha à son commandement. : « Le chef de cinquante et le magistrat, Le conseiller, l’artisan distingué et l’habile enchanteur :  « J’ai donné des ordres à ma sainte milice, J’ai appelé les héros de ma colère, Ceux qui se réjouissent de ma grandeur. (Is 13, 3)

Toute catastrophe, lors même qu’elle frappe un ennemi, émut, de pitié celui qui en fut témoin : «  Comparez l’émotion du prophète à la vue des malheurs de Moab : « Mon cœur gémit sur Moab, Dont les fugitifs se sauvent jusqu’à Tsoar, Jusqu’à églath Schelischija ; Car ils font, en pleurant, la montée de Luchith, Et ils jettent des cris de détresse sur le chemin de Choronaïm » ( Is 15, 5)

Le crépuscule que je désirais : l’heure désirée du repos fut devenue pour le prophète Isaïe une heure d’angoisse.  Les grands de Babylone  assèrent la nuit à table, pendant que la ville fut cernée par l’ennemi. On posa les sentinelles comme à l’ordinaire. Cette précaution prise, on se livra en sécurité au plaisir. Tout à coup, en plein festin, retentit le cri : Aux armes ! Il fut trop tard pour préparer la défense : l’ennemi fut très rapidement maitre de la ville.

On frotta d’huile les boucliers de cuir, pour les rendre plus brillants et plus glissants pour les traits : «  Certains recouvrirent d’une graisse généreuse boucliers polis et traits brillants ou aiguisèrent leurs haches sur une pierre ;  on aima voir les enseignes se lever et entendre le son des trompettes. Et même, dressèrent des enclumes et y forgèrent des armes neuves : la puissante Atina et la fièreTibur,  Ardée et Crustuméries et Antemnes avec sa couronne de tours. cinq grandes villes. 

On fit des casques pour protéger les têtes ; on ploya les claies d’osier des boucliers ; on enduisit d’argent malléable des cuirasses de bronze ou des jambières polies ; hissés sur de fières montures se déchaînèrent dans la poussière ; tous cherchent des armes. Certains enduirent d’une graisse généreuse boucliers polis et traits brillants ou aiguisent leurs haches sur une pierre ; on aima voir les enseignes se lever et entendre le son des trompettes.

Et même, des enclumes furent dressées et on  forgea des armes neuves : la puissante Atina et la fièreTibur, Ardée et Crustuméries et Antemnes avec sa couronne de tours cinq grandes villes. Déjà sonnent les clairons  et circule la tessère (Tablette de métal ou d’ivoire, utilisée par les Romains dans la vie courante, pour divers usages (jetons de vote, d’entrée au spectacle), et notamment comme signe de reconnaissance.), appel à la guerre.

L’un, tout excité, chercha chez lui  son casque ; un autre attela ses chevaux frissonnants, s’équipa de son bouclier,et de sa cuirasse aux triples fils d’or et ceignit sa fidèle épée  (Virgile, Enéide VII, 625-626).

Diacre Michel Houyoux

Compléments

◊ Diacre Michel Houyoux : cliquez ici pour lire l’article → Pour entrer dans le royaume des Cieux, il faut faire la volonté de mon Père

◊ Saint François Xaxier  cliquez ici pour lire l’article  → Saint François Xavier, prêtre et missionnaire (1506-1552) – Mémoire

 Ezéchias contre l’Assyrie

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Ancien testament, Histoire, Page jeunesse, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

1...7677787980
 

Salem alikoum |
Eazy Islam |
Josue |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | AEP Gresivaudan 4ieme 2007-08
| Une Paroisse virtuelle en F...
| VIENS ECOUTE ET VOIS