Heilige Maria, Moeder van God

Posté par diaconos le 1 janvier 2021

Ze ontdekten Maria en Jozef, met de pasgeboren baby

https://notredamedes3vallees.files.wordpress.com/2016/01/bergers.jpg

# Maria van Nazareth, Heilige Maagd, Heilige Maria, « Onbevlekte Ontvangenis », Onze Lieve Vrouw, Moeder van Jezus, Moeder van God (vooral onder orthodoxen en katholieken, zie consubstantiaalheid), is een Joodse vrouw van Judea, en de moeder van Jezus van Nazareth. Maria is een belangrijke en prominente figuur in het christendom (vooral in de orthodoxe en katholieke denominaties) en in de islam.
Net als bij haar zoon Jezus is de historiciteit van Maria niet gemakkelijk toegankelijk. Een groot deel van de traditie met betrekking tot Maria is terug te vinden in de apocriefe literatuur, die vaak de uitwerkingen ontwikkelt die in de canonieke teksten van het Nieuwe Testament aanwezig zijn.

In de katholieke en orthodoxe kerken is Maria het voorwerp van een bepaalde vorm van aanbidding, superieur aan de eenvoudige aanbidding van heiligen en engelen, die de aanbidding van hyperdulia wordt genoemd. Dit is een van de belangrijke punten van divergentie met het protestantisme en de gereformeerde kerken. Voor de katholieken stelt kanunnik 1186 van de Code van het kanonrecht dat het een kwestie is van verering van de Heilige Maria, de eeuwige Maagd, die door Christus is opgericht als Moeder van alle mensen.

lwf0003web.gif

Uit het Evangelie van Jezus Christus volgens de heilige Lucas

In die tijd haastten de herders zich naar Bethlehem en ontdekten Maria en Jozef, terwijl de pasgeborene in de kribbe lag. En toen ze het hadden gezien, vertelden ze wat hen was verteld over dit kind. En iedereen die het hoorde was verbaasd over wat de herders hen vertelden.
Mary herinnerde zich echter al deze gebeurtenissen en overwoog ze in haar hart. En de herders gingen weg, en verheerlijkten en prezen God voor alles wat zij hadden gehoord en gezien, naar alles wat met hen was gesproken. Toen de achtste dag aankwam, de dag van de besnijdenis, ontving het kind de naam van Jezus, de naam die de engel hem voor zijn conceptie had gegeven. (Lk 2, 16-21)

 

Presentatie van het Kindje Jezus in de Tempel

 Mary bewaarde al deze dingen zonder iets te verliezen, en ze mediteerde ze in haar hart. Ze vergeleek wat haar negen maanden eerder goddelijk was aangekondigd met wat haar was overkomen en haar hart was gevuld met de trouw van God in de vervulling van Zijn woord. M. Godet zag dat Maria zelf de auteur was van dit hele verhaal.

De herders wisten ook dat er volledige harmonie was tussen wat er tegen hen gezegd werd en wat ze hoorden en zagen. Het kind kreeg de naam van Jezus. Zijn ouders brachten hem naar de tempel om te voldoen aan de eisen van de wet betreffende de zuivering van de moeder en de wijding van de eerstgeborene. Ze boden het offer van de armen aan.

Jezus verwelkomd door Simeon en Anna

Simeon, die rechtvaardige en vrome man, die op het heil wachtte en de belofte kreeg om het kind Jezus te zien voordat hij stierf, kwam naar de tempel, geleid door de Geest, en ontving het kind in zijn armen en zegende God. Simeon drukte zijn persoonlijke gevoelens uit: hij was in staat om in vrede weg te gaan, omdat hij het heil zag; toen vierde hij het heil dat God had voorbereid, dat het licht van de heidenen en de glorie van Israël was.

 Op de bewondering van vader en moeder reageerde Simeon door te profeteren dat de Messias het wel had uitgezocht, de tegenstand die hij tegenkwam, de grote pijn die hij zijn moeder bezorgde. Het doel van deze dispensaties was de manifestatie van verborgen gedachten. Anne, die weduwe, zeer vergevorderd in leeftijd en die haar leven in de tempel doorbracht, verscheen en prees God in de aanwezigheid van iedereen.

Maria en Jozef keerden terug naar Nazareth, waar het kind zich lichamelijk en geestelijk ontwikkelde onder de werking van de goddelijke genade. Elk mannelijk Israëlisch kind moest op de achtste dag worden besneden : « Op de leeftijd van acht dagen zal elk mannetje onder u worden besneden, naar gelang van uw geslacht, of hij in uw huis is geboren, of dat hij voor geld is verworven van een buitenlandse zoon, zonder dat hij tot uw ras behoort. « (Gen 17 12)

Dit was het kenmerkende teken van het verbond dat God met Abraham sloot en was, net als de doop, het symbool van de zuivering. Het was in deze ceremonie dat het kleine kind zijn naam kreeg : « Op de achtste dag kwamen ze voor de besnijdenis van het kind. Ze wilden hem Zacharias noemen, naar zijn vaders naam. « (Lucas 1, 59).

Zodra hij in het leven kwam, ging Jezus het verbond van zijn volk aan; hij werd onderworpen aan de besnijdenis. Hij is geboren uit een vrouw en werd geboren onder de wet. Het was hierdoor dat hij zijn naam van Jezus, oftewel de Verlosser, begon te beseffen.

Diaken Michel Houyoux

Links naar andere christelijke websites

◊ Abdij Koningsoordd : klik hier om het artikel te lezen →    1 Jan Hoogfeest Heilige Maria, Moeder van God

◊ Pastoor Michel Hagen : klik hier om het artikel te lezen →  Preek op Nieuwjaar, Heilige Maria, moeder van God

Maria Moeder van God preek pastoor Smith

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Catéchèse, fêtes religieuses, Méditation, Religion, Temps de Noël, Vierge Marie | Pas de Commentaire »

Personne ne s’est levé de plus grand que Jean le Baptiste

Posté par diaconos le 10 décembre 2020

Méditations sur les textes du Jour " - Page 26

# Jean Baptiste est un personnage important du christianisme et de l’islam. Sur le plan historique, son existence fut attestée par un passage de Flavius Josèphe, il fut un prédicateur juif du temps de Jésus de Nazareth. L’Évangile selon Jean localisa l’activité du Baptiste sur les rives du Jourdain et à Béthanie au-delà du Jourdain. Jésus y vécut un temps et y recrua ses premiers apôtres. Les Évangiles synoptiques synchronisèrent le début de l’activité de Jésus avec l’emprisonnement de Jean. L’audience de Jean Baptiste nea cessa de croître, au point de susciter la réaction d’Hérode Antipas craignant qu’il ne suscita une révolution. Dans les Évangiles synoptiques, le Baptiste fut mis à mort, parce qu’il critiqua le mariage d’Antipas avec rodiade. Dans le christianisme, Jean le Baptiste est le prophète qui annonça la venue de Jésus de Nazareth. Il le baptisa sur les bords du Jourdain. Précurseur du Messie, il est présenté dans les synoptiques comme partageant beaucoup de traits avec le prophète Élie. L’Église en a fait un saint et lui a consacré deux fêtes : le 24 juin qui commémore sa naissance, et le 29 août qui célèbre la mémoire de sa décapitation.

De l’Évangile de Jésus Christ selon saint Matthieu

En ce temps-là, Jésus déclarait aux foules : « Amen, je vous le dis : Parmi ceux qui sont nés d’une femme, personne ne s’est levé de plus grand que Jean le Baptiste ; et cependant le plus petit dans le royaume des Cieux est plus grand que lui.

Depuis les jours de Jean le Baptiste jusqu’à présent, le royaume des Cieux subit la violence, et des violents cherchent à s’en emparer. Tous les Prophètes, ainsi que la Loi, ont prophétisé jusqu’à Jean. Et, si vous voulez bien comprendre, c’est lui, le prophète Élie qui doit venir. Celui qui a des oreilles, qu’il entende ! »  (Mt 11, 11-15)

Celui qui a des oreilles, qu’il entende !

Ceux qui sont nés de femme, ce sont tous les hommes, mais cet hébraïsme exprime l’idée de l’homme faible, mortel, pécheur. : « L’homme né de la femme ! Sa vie est courte, sans cesse agitée. » (Jb 14 1) Nul parmi les hommes de l’ancienne alliance, n’e fut plus grand que Jean-Baptiste.  Mais telle est la supériorité absolue de ce royaume des cieux établi sur la terre par le Fils de Dieu, que là celui-là même qui est en soi plus petit que le précurseur, est plus grand que lui.

La raison en est que le rapport tout nouveau dans lequel L’homme pécheur entre avec Dieu par sa communion avec Jésus-Christ, par sa réconciliation au moyen du sacrifice de la croix par la régénération qu’opère en lui l’Esprit-Saint, est spécifiquement différent du rapport que les justes ou même les prophètes de l’Ancien Testament soutenaient avec Dieu. Cela ne signifie pas que Jean-Baptiste ne dut pas avoir part à la plénitude de ce royaume de Dieu, mais Jésus marque ici d’une manière absolue le caractère divers des deux alliances sur la terre, or Jean appartenait encore à l’ancienne.

Ces paroles appartiennent encore au discours que Jésus prononça à la louange de Jean. Ce fut à lui, à sa puissante prédication de la repentance qu’il attribua ces besoins religieux si profonds, qui attirèrent à lui les gens et qui en amenèrent un grand nombre à saisir le royaume des cieux avec une sorte de violence morale.

Qu’on se souvienne de ces foules qui se pressèrent autour de Jésus, qui lui laissèrent à peine le temps de prendre un repas, qui le forcèrent souvent à se retirer au désert, pour y trouver quelque repos, qu’on se rappelle aussi la soif de pardon qui tourmenta les péagers et les pécheurs qui vinrent à lui malgré tous les obstacles  ; que l’on considère les dures conditions que Jésus mit à l’entrée dans le royaume et les saintes violences qu’il exigea de ses disciples :  » Si ton œil droit est pour toi une occasion de chute, arrache-le et jette-le loin de toi; car il est avantageux pour toi qu’un seul de tes membres périsse, et que ton corps entier ne soit pas jeté dans la géhenne. Et si ta main droite est pour toi une occasion de chute, coupe-la et jette-la loin de toi; car il est avantageux pour toi qu’un seul de tes membres périsse, et que ton corps entier n’aille pas dans la géhenne. » (Mt 5, 29-30)

Ce fut avec une joie intime que Jésus dut prononcer ces paroles. Ils ne l’eurent pas compris, ceux qui entendirent sa pensée comme une plainte ou un blâme contre de prétendus ennemis qui violentèrent son royaume par la persécution ou contre d’autres violents qui en empêchèrent les progrès par un faux zèle. Tous les prophètes et la loi prophétisèrent jusqu’à Jean ; il fut cet Élie qui vint.

Diacre Michel Houyoux

Liens avec d’autres sites web chrétiens

◊ Regnum Christi : cliquez ici pour l’ire l’article → Personne ne s’est levé de plus grand que Jean
◊ Yves I-Bing Cheng, M.D., M.A. : cliquez ici pour l’ire l’article → Plus grand que Jean le Baptiste

Personne ne s’est levé de plus grand que Jean le Baptiste » – Lectio Divina

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans Catéchèse, Méditation, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

Second Advent Sunday in year B

Posté par diaconos le 2 décembre 2020

Deuxième dimanche de l'Avent dans l'année B dans conversion rnuoyEQ2rqXXc6eDIYl7f0ROuJk@745x379

In the desert, a voice cried out : « Prepare the way of the Lord, make his paths straight

# John the Baptist, whose birth name is Yohanan (Hebrew: יוחנן), is a major figure in Christianity and Islam. Historically, his existence is attested by a passage from Flavius Josephus, he was a Jewish preacher at the time of Jesus of Nazareth. The Gospel according to John localized the Baptist’s activity on the banks of the Jordan River and in Bethany beyond the Jordan. Jesus is said to have lived for a time in his surroundings and to have recruited his first apostles there. The Synoptic Gospels synchronise the beginning of Jesus’ activity with John’s imprisonment. The audience of this apocalyptic prophet continued to grow, to the point of provoking the reaction of Herod Antipas, who, seeing him gather his followers, feared that he might provoke a revolution. In the Synoptic Gospels, the Baptist was killed because he criticised Antipas’ marriage to Herodias. In Christianity, John the Baptist is the prophet who announced the coming of Jesus of Nazareth. He baptised him on the banks of the Jordan River, allowing some of his disciples to join him. Precursor of the Messiah, he is presented in the synoptics as sharing many traits with the prophet Elijah. He is celebrated on June 24th, which commemorates his birth, and on August 29th, the memory of his beheading.

From the Gospel of Jesus Christ according to Saint Mark

Beginning of the Gospel of Jesus, Christ, Son of God. It is written in Isaiah, the prophet: Behold, I send my messenger before thee, to open thy way. Voice of one crying in the desert : « Prepare the way of the Lord, make straight his paths. « Then John, who was baptising, appeared in the desert. He proclaimed a baptism of conversion for the forgiveness of sins.

All Judea and all the inhabitants of Jerusalem went to him and were baptized by him in the Jordan, publicly acknowledging their sins. John was clothed in camel hair, with a leather belt around his loins; he ate locusts and wild honey. He proclaimed, « Behold, he who is stronger than I come behind me; I am not worthy to stoop down to undo the strap of his sandals. I have baptised you with water; he will baptise you in the Holy Spirit. «   (Mk 1, 1-8)

Prepare the way of the Lord

Christ will come as Lord of power and shepherd of meekness : « Behold the Lord God, he comes with power. Like a shepherd, he leads his flock ; his arm gathers the lambs and they carry them on his heart » (First reading). No doubt he still makes us wait : « The Lord is not late in keeping his promise; he waits for you, for he does not accept to let some get lost, but he wants all to have time to be converted. « (Second reading). The important thing is to prepare the way for him by changing his life.

In the desert, a voice cries out : « Prepare the way of the Lord, make his paths straight »   The Lord is coming; we must prepare a way for him. We find this image of the way throughout the Bible. Paths and roads are a vital link between people and civilisations : they enable people to communicate from one place to another and to meet each other.

This desert that needs to be transformed is the desert of people’s social and religious distress, the desert of loneliness, the desert that is also caused by the lack of respect for human dignity.

Towards the end of the year 27, John the Baptist, in the desert, proclaimed a baptism of conversion for the forgiveness of sins; he did not spare his audience. Change your behaviour completely…turn around ! You were doing this ? Now do the opposite. This evil that you were doing, stop doing it. That good you were not doing, start doing it. Change ! Change !

As Christmas approaches, we are invited to receive the Sacrament of Reconciliation for the forgiveness of our sins. From now on, let us prepare ourselves to make it a serious, adult, responsible process. And like the crowds that came to the Jordan, let us begin by acknowledging our sins, Lord open my eyes !

The coming of Jesus must be prepared for everyone. Let us begin by removing from our lives everything that is contrary to God; let us learn not to judge or condemn others, even if they have done wrong. By rejecting them, we are rejecting God’s love for them. Sometimes we denounce and accuse in the name of truth. This way of doing things is often hypocritical and, above all, it does not give the person who is the victim a chance.

Let us understand this well : Every sinner is a man that God wants to save ! True conversion must be accompanied by the witness of our life. John the Baptist announced the coming of the Lord and prepared for it. Like him, we have to roll up our sleeves to build a more just and fraternal world. But as witnesses of faith, let us never forget this word of the Gospel : « He who comes behind us, he whom we proclaim, is mightier than we. »

This Christmas preparation sends us back to others. It is a call to bear witness to our faith within our families. Let us give a religious dimension to this feast. The family Christmas celebration will only be truly successful if we prepare it in advance. No one waits until the last moment to send out invitations and prepare presents. And if we put at least as much energy into preparing for the coming of Jesus !

Deacon Michel Houyoux

Links to other Christian Web

◊ Father Hanly : click here to read the paper → 2nd Sunday of Advent, Year B
◊ Young Catholics  : click here to read the paper →  2nd Sunday in Advent – Year B (2020)

Lectio Reflection – 2nd Sunday of Advent – Luke 3:1-6

Image de prévisualisation YouTube

Publié dans comportements, La messe du dimanche, Méditation, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

Dinsdag van de eerste week van de advent in jaar B

Posté par diaconos le 1 décembre 2020

Jesaja 25:1

Jezus verheugde zich met vreugde onder de werking van de Heilige Geest

# De Heilige Geest wordt binnen het christendom beschouwd als de Geest van God. Samen met God de Vader en de Zoon van God vormt de Heilige Geest de Heilige Drie-eenheid. Volgens de algemene opvatting werd deze leer officieel vastgesteld op het Concilie van Nicea in 325, maar de ideeën hieromtrent leefden al langer binnen de christelijke gemeenschap. De Heilige Geest wordt doorgaans gesymboliseerd in de vorm van een duif of een vuurvlam. De Heilige Geest voert Gods hoofddoelstelling uit om een vredesrelatie tussen mensen en God en tussen de mensen op te bouwen. De Heilige Geest in relatie tot Jezus Van de Heilige Geest wordt ook geloofd dat hij in het leven van Jezus Christus werkzaam was om hem te helpen bij zijn werk op aarde. De Heilige Geest speelde een rol in: De geboorte van Jezus. Volgens de Evangeliën werd Jezus niet op een natuurlijke manier verwekt, maar door de Heilige Geest. Hij werd geboren uit de maagd Maria. De Apostolische geloofsbelijdenis zegt dat Jezus « ontvangen » is van de Heilige Geest.Het ontvangen van zijn roeping bij zijn doop. Hem toerusten in zijn werk. Jezus’ werk ving aan nadat hij gedoopt was. In de Evangeliën wordt beschreven dat er een duif op Jezus neerdaalde waardoor deze in staat was zijn werk te doen.

Uit het Evangelie van Jezus Christus volgens de heilige Lucas

In datzelfde uur verheugde Jezus zich met vreugde onder de werking van de Heilige Geest en zei : « Vader, Heer van hemel en aarde, ik prijs u, want wat u voor de wijzen en geleerden verborgen hebt gehouden, hebt u aan de kleintjes geopenbaard. Ja, Vader, u wilde het zo in uw goedheid. Alles is mij door mijn vader gegeven. Niemand weet wie de Zoon is behalve de Vader; en niemand weet wie de Vader is behalve de Zoon en hij aan wie de Zoon hem wil openbaren.  » (Lk 10, 21-24)

De verheerlijking van Jezus

In datzelfde uur, …gaven deze woorden de oorzaak aan van deze opwinding van vreugde die Jezus heeft ervaren. De plaats die door Lukas aan deze uitstorting van Jezus’ ziel werd toegewezen, was de ware. Mattheus en Mt 11, 28 volgden met een ontroerende uitnodiging aan vermoeide en bezwaarde zielen. Hoewel Jezus de vreugde van zijn discipelen slechts met wijsheid heeft goedgekeurd, heeft hij zich er volledig mee verbonden ; maar zijn vreugde had oneindig veel hogere motieven, want zijn blik drong door tot in de diepte van deze eerste successen van zijn heerschappij en de triomfen die daarop volgden.

Terwijl het Evangelie ons vaak vertelt over het verdriet en de tranen van Jezus, is dit zowat de enige plaats waar hij tot ons spreekt over zijn vreugde en zelfs over zijn blijdschap. Een variant zegt : « Hij verheugde zich in de Heilige Geest », dat wil zeggen, het zou de Geest van God zijn geweest die Jezus heeft geïnspireerd met deze levendige beweging van vreugde. Ondanks het gezag van Tischendorf en andere critici, die zich baseerden op Codex Sinaiticus, B, C, D, Itala en Syriac, was het waarschijnlijk dat de les van de ontvangen tekst de voorkeur had. Het betekent dat het in de diepe intimiteit van zijn geestelijk wezen was dat Jezus deze vreugde beleefde.

Deze woorden : en zich wenden tot zijn discipelen, ontbreken in Codex Sinaiticus, B, D, Itala ; maar ze werden bevestigd door A, C, kapitalen, versies, en Tischendorf behield ze. Verschillende moderne critici, waaronder M. Godet, schrapten ze.

In het evangelie van Matteüs richtte Jezus zich tot zijn discipelen, die blij waren de instructies die Hij hen in zijn gelijkenissen gaf te horen en te begrijpen, terwijl ze voor anderen een gesloten brief bleven. Hier wilde hij hen laten voelen hoe gelukkig ze waren om dit meest briljante moment van zijn bediening mee te maken en er zelf actief aan deel te nemen. Hij richtte zich dus in het bijzonder tot hen en als met een lage stem, want alleen zij moesten deze woorden in hun hart ontvangen.

Aan de profeten die volgens Matteüs na deze evangelische openbaringen verzuchtte, voegde Lucas toe : vele koningen. Dus een David, die hen in de geest van de profetie zag, Salomo, Hezkia en andere vrome vorsten, die over Gods volk regeerden naar zijn woord.

Diaken Michel Houyoux.

Links naar andere christelijke websites

◊ Door Charles Haddon Spurgeon : klik hier om het artikel te lezen → Te dier ure verheugde zich Jezus in de Geest 

◊ Visie Magasine : klik hier om het artikel te lezen → Bijbelstudie over Jezus’ verheerlijking op de berg

Jesus Film (Nederlands)

Image de prévisualisation YouTube

 

Publié dans conversion, Méditation, Religion, Temps de l'Avent | Pas de Commentaire »

1...789101112
 

Passion Templiers |
CITATIONS de Benoît XVI |
La pastorale Vauban |
Unblog.fr | Annuaire | Signaler un abus | chrifsossi
| La Mosquée de Méru
| Une Paroisse virtuelle en F...